305.000

Canada heeft wel wat weg van Almelo zoals Herman Finkers dat bezong: 'Een stoplicht springt op rood, een ander weer op groen, in Canada is altijd wat te doen.' Het is het op één na grootste land ter wereld maar daar merk je weinig van, Canada is vooral een alledaags land met veel plaatselijk nieuws. Een tijdje geleden werden ze er opgeschrikt door een familiemoord in een afgelegen plaatsje, maar dat was het dan ook wel. De voorlaatste reuring die ik me herinner waren Engelstalige en Franstalige twisten, een half mensenleven geleden. Canada behoort tot de welvarende top van de wereld maar zonder de gebruikelijke misstanden die daarmee gepaard gaan: geen rassenrellen, geen afgehakte hoofden op straat. Heus, er zijn ook daklozen (die heb je zelfs in Zweden), maar als je het mij vraagt kun je beter dakloos in Canada zijn dan ergens anders.

Ik ben er een keer of vijf geweest, nooit erg lang moet ik toegeven, dat laat ik over aan mijn verre neven en nichten die er zestig jaar geleden naartoe emigreerden; nooit overkwam me er iets. De enige déconfiture die ik er meemaakte, dertig jaar geleden, was dat een zwerver een koffer uit onze auto, die we dom genoeg voor een gebouw van het Leger des Heils hadden geparkeerd, had gehaald, de zich daarin bevindende kleren op een grasveld had uitgespreid en er zijn roes op was gaan uitslapen. Hij had ze niet eens gestolen, alleen even geleend. Ooit reed ik van Toronto naar Hamilton en kwam ik erachter dat het land me aan Nederland deed denken, met name de streek van Lisse en Hillegom.

De Canadezen wonen bijna allemaal aan de zuidelijke rand van hun land op de grens met de Verenigde Staten, de benedenburen waar ze de hele dag op uitkijken zonder hun slechte gewoontes over te nemen. De rest boven hen bestaat uit prairies, bergen en sneeuw. In Canada geen Hollywood en geen Trump, en de Trudeau die er sinds enige tijd weer de scepter zwaait is zonder ons medeweten de baas van het land geworden. Trouwens niet waar, Canada is een koninkrijk, met koningin Elizabeth op de munten, maar ook daar hebben ze geen last van.

Dat land van melk en honing nodigde van de week 305.000 vluchtelingen uit om de oversteek te maken, bijna één procent van de bevolking. Ze moeten het land helpen opbouwen en de middenklasse komen versterken. Wat een verschil met Europa, waar we hekken bouwen om diezelfde lui tegen te houden, waar iedereen piept als er een gebouw in de nette buurt wordt opgeofferd aan oorlogsslachtoffers en waar de hele infrastructuur in het ongerede raakt vanwege het vluchtelingenprobleem. Je zou er bijna zelf naartoe willen verhuizen, hoe saai het er ook is. Maar het laatste gaat veranderen met lekkere eethuisjes, exotische artsen, een Afghaanse motelhouder. Nauwelijks te geloven eigenlijk maar Trudeau en zijn Canadezen bewijzen dat het nog kan: gewone gastvrijheid. Het enige wat ik wil weten is waar die 5000 extra voor bedoeld zijn. Misschien gewoon om niet zo afgerond en afgeroomd te doen als die krentenkakkers uit het Avondland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden