3, 2, 1...

Het zal wel komen doordat ik de uitzonderlijkheid van de meeste bekende Nederlanders als doodgewoon mens toch vrij laag inschat, dat ik het KRO-programma 'Heimelijke genoegens' tot nu toe zonder enige pijn heb laten passeren. Maar ja, er zijn nog drie uitzendingen te gaan en er was tevoren enig gedoe over, dus was het dinsdagavond: vooruit met de geit.

Het gedoe ging erover dat eindredacteur François de Waal op het idee van de heimelijke genoegens zou zijn gekomen (hij schreef er over in NRC/Handelsblad), waarna het door Jan Lenferink zou zijn gestolen, die er ook een televisieprogramma van maakte dat niet echt tot de verbeelding heeft gesproken. Bij de KRO kon het alsnog uitgewerkt worden.

Een heimelijk genoegen: Jaap van Meekren telt de slagen als hij zwemt. Dat zit zo: ooit kreeg hij een hartinfarct en daarna zaten er tien dokters rond zijn bed, die het aangaande zijn revalidatie slechts op één klein onderdeel eens waren: Jaap moest meer bewegen. Sindsdien zwemt hij elke ochtend.

Het prettigste van zwemmen is het bezit van het a-diploma, een officieel getuigschrift dat je met wat gecoördineerd wapperen met de ledematen voldoende tijd aan de oppervlakte kunt blijven in afwachting van de jongelui van 'Bay Watch'. Het vervelendste van zwemmen is dat het te water moet gebeuren. Vaag kan ik me nog wat voorstellen bij mensen die elke ochtend drie keer de Rijn heen en weer doen voor hun rikketik en tussendoor stiekem genieten van de natuur op een ouderwetse sleepboot. Je hebt per slot van rekening ook mensen die voor hun lijf en leden regelmatig uit fietsen gaan of een wandeling maken en dan achteraf tamelijk prijzend over het natuurschoon kunnen spreken. Maar zwemmen in een zwembad, dat is een vreselijke straf. In zoverre kon ik Van Meekrens tic wel volgen.

Om heen en weer gaand niet in slaap te sukkelen en alsnog, en ondanks het a-diploma, te verzuipen telt Van Meekren zijn slagen. Hij wenst er 1200 per dag te maken. Waarom hij dat wenst weet ik niet, dat zei hij er als eerste gast van 'Heimelijke genoegens' niet bij. Hij doet er 1200 en telt dan de eerste honderd gewoon, daarna telt hij een keer van honderd naar nul, dan doet hij eerst de even en daarna de oneven getallen en als het op z'n ergst wordt telt hij niet, maar zegt hij letters op, vier keer het alfabet, dan drie keer het alfabet en daarna telt hij er achttien bij op, dan is dan weer twee keer honderd.

Interessant, dacht ik. Maar àls er nu een heimelijk genoegen bij hem aanwezig was, dan waren wij bij deze uitleg in afwachting van zijn grote geheim: in werkelijkheid zwom hij gewoon twee keer vier keer het alfabet minus de a van Avro en als hij dan aantikte, dan was hij zo gelukkig. Maar nee, daarna zwom hij nog zo'n riedeltje en dat was het dan wel weer.

Jaap van Meekren telt als hij zwemt zijn slagen. Dat was een geheim dat in de familie bekend was. Nu gaf hij het de natie toe. Heel mooi van hem. Maar was het ook een genoegen? Per slot van rekening was het daar blijkens de titel van de uitzending om te doen. Ik weet het niet en niemand weet het, want daar ging het niet over. Rémi van der Elzen, die 'Heimelijke genoegens' presenteert, vroeg er ook niet naar. En van Meekren gaf uiteraard niet vanzelf prijs dat hij tussen die ellendige blauwe tegeltjes regelmatig orgastische gevoelens geniet vanwege het tellen.

Zoals bijvoorbeeld Manouk van der Meulen wel orgastische gevoelens krijgt zodra zij met een vliegtuig opstijgt dan wel landt. Zij is iemand die bij een Aalsmeerse kweker werkt, naar ik begreep, en daar hebben ze een kantine waar de bollenpelsters tussen de middag een boterhammetje eten en dan kunnen ze bijna Schiphol zien. Het heimelijke genoegen van deze mevrouw is het om op Schiphol voorbij de douane rond te wandelen alsof ze op reis gaat, terwijl ze gewoon haar gerief komt halen. Een interessant onderwerp, maar wederom werd niet eens gevraagd hoe zij het zich in vredesnaam kon permitteren telkens een ticket aan te schaffen om daarna in een stoel te gaan hangen en 'dat vieze gevoel' te krijgen.

De derde gast was de acteur Aart Staartjes, die voor zijn genoegen en in het geheim boekhouder speelt. Zijn uitleg gaf het vage vermoeden waar dat programma over moest gaan. Staartjes was blijkbaar de eerste die daar op betrapt werd, zodat er van verbazing alleen een babbeltje volgde dat hij met zijn ervaring nog net boven water wist te houden. 3, 2, 1, telden wij thuis mee met Van Meekren, nu is het klaar en nu mag er weer iets anders op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden