17 februari / De rode regenworm

De rode regenworm die gisteren ik in de tuin tegenkwam, komt vooral voor in moerasbossen, in het algemeen in vochtige grond. Hij is maar een van de vijfendertig soorten regenwormen die in West-Europa leven. Die onderscheiden zich van elkaar in onopvallende details van de lichaamssegmenten.

Duidelijker verschilpunten waar je bij pogingen tot herkenning op kunt letten, zijn lengte, glans, kleur en tekening. De lengte varieert per soort van twee tot dertig centimeter. Kenmerkend voor regenwormen zijn de spitse kop en het stomp eindigende en bij veel soorten iets verbrede en afgeplatte achterlijf. De rode regenworm is vleeskleurig tot donkerrood en de huid is zo dun dat de worm geen longen of kieuwen nodig heeft. Dat hebben alle regenwormen met elkaar gemeen. Ze ademen gewoon door de huid heen. De rode regenworm is zo doorschijnend dat je de met aarde gevulde en donker gekleurde ingewanden en de rode bloedvaten door de huid heen kunt zien schemeren. Wormen hebben rood bloed, omdat diep in de grond minder zuurstof voorkomt en de rode bloedkleurstof CUhaemoglobine RO zuurstof heel goed aan zich bindt en dus elk miniem beetje ervan naar de organen brengt.

Wormen eten aarde en al door andere organismen gedeeltelijk omgezette organische stoffen. Ze komen ’s nachts boven de grond en trekken dan deels verteerd blad in hun hol. In de grond wordt dat blad door bacteriën versneld omgezet in stoffen die de regenwormen tot voedsel dienen. Het enige dat de pieren uitscheiden, zijn de wormenhoopjes, minerale bestanddelen van de grond die ze eten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden