13 juni / Pas op: wolfsmelk!

De wolfsmelkfamilie is berucht om haar giftigheid. Zelfs voor de bekende kamerplant Christusdoorn moet je oppassen. De heksenmelk (naam) is geen uitzondering. Stengel en blad hebben giftig wit melksap. In dat melksap zitten geringe hoeveelheden caoutchouc. Ook de rubberboom is een wolfsmelksoort.

Het melksap van de heksenmelk irriteert de slijmvliezen. Dat beschermt tegen grote planteneters. Alleen bij het eten van hooi met wolfsmelk kunnen vergiftigingen bij het vee voorkomen, nooit van verse wolfsmelkplanten. Geiten kunnen de heksenmelk zonder schade eten.

Heksenmelk is de waardplant van de wolfsmelkpijlstaart, die in het Midden-Europese middelgebergte en de Alpen leeft. Waarschijnlijk slaat deze rups de giftige stoffen van de waardplant op, want hij is uitgerust met felle kleuren als waarschuwing vanwege zijn oneetbaarheid. De geelgroene bloemen staan in schermachtige bloeiwijze. Maar wat op een bloem lijkt, is een groepje bloemen, geheel omgeven door een klokvormig omwindsel met een aantal halvemaanvormige rondklieren. Mannelijke bloemen bestaan uit maar één meeldraad. Ze staan om een vrouwelijke bloem, die drie stijlen heeft. Die bloemen zitten weer in een niet-vergroeid schutblad.

Heksenmelk groeit in grote pollen op grazige, vaak kalkhoudende plaatsen, veel in wegbermen, langs rivierdijken en spoorlijnen. De ronde driedelige splitvruchten staan onder spanning en ’ontploffen’, waarbij de zaden worden weggeslingerd. Ze hebben bovendien een elaiosoom (mierenbroodje), waarom mieren de olierijke zaden verspreiden. Regenwater spoelt de zaden vaak van hellingen naar beneden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden