12 februari / Vastenavondzotjes is een Vlaamse volksnaam

voor winterakonieten. Ze zien er ook wat narrig uit met hun gele kopjes en groene kraag. Daar komt bij dat ze meestal omstreeks carnaval bloeien. Deze winter duwden ze half januari al met bleke kopjes het dorre boomblad opzij.

Oorspronkelijk komt de winterakoniet uit Zuid-Europa, maar hij wordt hier al zo lang gekweekt dat hij zich in sommige oude tuinen zonder hulp kan handhaven. Toch is het geen makkelijk tuinplantje. Zo wil het volgens de ervaringen van een bekende tuinliefhebster niet groeien in grond waar kerstrozen gedijen. Winterakonieten ontspruiten aan een onooglijk bruin knolletje dat eigenlijk een wortelstok is. Die knolletjes zijn op de bloemenmarkt en in tuincentra te koop en moeten al in september geplant worden. Anders komen ze misschien niet op. Uit het knolletje komen een bloemstengel en een of een paar diep ingesneden bladeren, die pas na de bloei verschijnen. Elke bloemstengel draagt maar een bloem met een groen omwindsel dat de bloem als een kelk beschermt. Wat de sterk generfde kroonbladen lijken, is de eigenlijke, goudgeel gekleurde kelk. De kroonbladen zijn nauwelijks zichtbare, groene honingbakjes geworden. Het hart bestaat uit een groot aantal meeldraden en een stuk of vijf groene stampers, die na de bestuiving door vroege bijen uitgroeien tot kort gesteelde kokervruchten. De bloemen sluiten zich tegen de avond en bij regenweer en kunnen dagenlang dicht blijven. Dan vindt gewoonlijk zelfbestuiving plaats.

Op www.trouw.nl/groen staan eerdere afleveringen van het natuurdagboek en kunt u vragen stellen over de inheemse natuur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden