1 Kweeperen wegwerken

De oogst is overvloedig voor kweepeerboombezitters. Liefhebbers zoeken intussen smachtend naar hun keiharde, gewilde kweeën. Ruilen maar!

Hij ziet eruit als een peer en ruikt fris. Sommige hebben een donzige vacht. Maar wie een fris, sappig hapje denkt te nemen, komt bedrogen uit. De kweepeer is keihard en zuur.

Pas jaren nadat wij onze woning hadden betrokken, ontdekten we het geheim van de rebelse perenboom die met al zijn oneetbare fruit op ons landje staat. We waren veel te druk geweest met andere begroeiing die ons was nagelaten: keizerskroon, koningsvaren, een compleet overwoekerde moestuin. Lang was er geen aandacht voor onze gekke gele peer.

Maar inmiddels steelt de kweepeer - want dat bleek het te zijn - de show. Emmers vol geurige vruchten verfristen de kelder. Kilogrammen zijn verwerkt tot taarten, hartige gevulde kweeën en blokjes van een gezoete pasta bij de kaas.

Oogstjaar 2013 is overvloedig, een situatie die menig kweeënbezitter herkent. Nog altijd liggen er kweeën in de kelder. Wie maakt ons, kweeënbezitters, los? Een goedgeïnformeerde collega hapte toe. Kom maar op met je kweeën, zei hij. Lekker als membrillo met wat schapenkaas erbij. Smullen als de Spanjaarden.

Gelukkig beleeft de kweepeer een revival dankzij mensen als Okke Amerongen uit Utrecht. Sinds hij in 2009 de website Kweepeer.nl runt, zonder winstoogmerk, groeide die uit tot ultieme marktplaats voor wanhopige kweepeerbezitters met hun grote vruchtvoorraden aan de ene kant en smachtende lekkerbekken die kweeperen zoeken aan de andere.

Amerongen runt deze hobbysite nu zelfs vanuit Berlijn waar hij even werkt. Er heerst momenteel een totale kweepeergekte, meldt hij. Een wildvreemde dame belde hem op over problemen met te dikke kweegelei. Zomaar, vanuit het niets.

Amerongen kan er wel om lachen. Hij eet en kookt graag lekker. En houdt weinig maat. Dus toen hij in 2006 op een Duitse groentemarkt een berg wonderlijke peren zag, kocht hij meteen drie kilo. De eerste hap leerde hem dat dit geen gewone peren zijn. Zo zuur! Daarmee begon de fascinatie voor de kweepeer. Op een eigen landje zette hij twee kweepeerbomen neer. Hij heeft ze niet meer, zijn landje is weg. Nu bieden de dankbare sitebezoekers - in het huidige oogstseizoen zo'n 40.000 per maand - hem massaal kweeën aan. Te veel voor op zijn bakfiets.

De kennismaking met een kwee is een kleine ontdekking. Lomp om te zien. Zacht om te voelen, zeker die met een harige schil. Een zware jongen ook, flink aan het gewicht. En dan dat elegante aroma dat de kweepeer ooit, net als lavendel, een plekje bezorgde tussen het linnen - ter verfrissing. De keiharde zure smaak die rauwe consumptie onmogelijk maakt, verdwijnt als je een kweepeer langer verwarmt. Stoven, koken, bakken. Dan ineens laat de kweepeer zijn ware aard zien.

Kweeperen komen uit Perzië, Anatolië en Japan, meldt kweeboekenschrijfster Ria Loohuizen. Oude Grieken wisten wel raad met die 'gouden appeltjes'. Griekenland kent kwee- peren in appelvorm. Meisjes gaven ze aan hun liefjes. Prettig aan kweeperen is dat ze goed combineren met hartigheid. Je zou zeggen: waarom liggen er niet massaal kweeën in de winkel bij al die andere vergeten fruit- en groentesoorten?

Maar de lange bereidingstijd sprak Nederlanders nooit aan. Velen zien kweeën als een nep-peer. Recepten? Ach, kwee is oneetbaar, vertrouwde de verkoper van Loohuizens boek me toe. "Dus succes ermee!"

Maar tot plezier van Amerongen komt de kweepeer terug om onze jachtige levens terug te brengen in een mediterraan of oosters tempo. Zijn website bracht al mening kweepeervriendschap tot stand. Kweeruilers uit Nederland en Vlaanderen melden zich massaal. 'Marco uit Eindhoven' rijmt vrolijk: "Vorig jaar niets, maar o wat een wonder, dit jaar zitten we weer niet zonder. Veel te veel van peren aan onze boom. Wie heeft ze alleen in een droom? Eindhoven is de stad, daar hangen er echt zat! Even mailen want wij willen best delen..."

De kweeperenvoorraad in onze kelder hebben we voornamelijk zelf weggewerkt. Kweeperen hebben gelukkig niet de neiging snel te vervelen. Er liggen er nog een stuk of tien te geuren. Inspiratie kwam uit het boek van Loohuizen, maar veel foodies - om te beginnen wijlen Johannes van Dam - prijzen kweepeergerechten aan.

Amerongens site blijkt een vindplaats voor meer nieuwe inspiratie. Liefhebbers laten recepten achter. Wodka van kwee bijvoorbeeld. Misschien een goed idee voor het volgende goede kweeperenseizoen? Die wodka zou prima van pas komen om van onze bramenoogst af te komen met een bramen-wodkataart.

Amerongen begon na zijn kweeperensite ook sites over andere groene lekkernijen. Het groeit hem bijna boven het hoofd. Hij wil ooit een kweepeerbijbel schrijven, ook over de boomverzorging. En vragen beantwoorden als: Wat te doen als je kweepeer zwarte plekjes krijgt op de schil, zegt hij per telefoon vanuit Berlijn.

Na het gesprek pak ik een kweepeer. Met stipjes. Hoe dan ook: het diner wordt weer gevulde kweepeer. Een favoriet. Met stip.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden