1 De boom in

Bekijk het bos eens van boven. Nederland telt al ruim dertig klimbossen, met hangbruggen, loopnetten en kabelbanen. Zekeringslijnen vast en klimmen maar!

"Weet je wat jij kunt, pap?" Ik weet het, maar ik wacht het antwoord geduldig af. "De boom in!" schalt het door het bos. Dochter Daantje kijkt geamuseerd toe hoe ik me naar boven werk, mezelf zekerend met de twee karabijnhaken die me voor een doodsmak moeten behoeden. Zij heeft makkelijk praten. Ze staat al op het eerste platform dat een meter of zes hoog aan een boomstam bevestigd is. Negen jaar is ze, een echte waaghals, en ze durft het derde parkoers in Klimpark Outdoor Grolloo wel aan. 'De Beleving' heet het.

Broer Bram, net acht, vindt het mooi geweest. 'De Ontdekking' en 'Het Familieparkoers' waren voor hem hoog en heftig genoeg. Hij voegt zich bij zijn broertje Teun. Die is vijf en daarmee precies oud genoeg voor 'Kleintje Klimpark'. Dat heeft net zulke spannende parkoersen als het grote park, maar dan een stuk minder hoog. "Jij gaat ook mee, hè mam?" In de blik van zijn moeder vechten opluchting en dankbaarheid om voorrang. Met haar twee mannetjes aan de hand zet ze koers naar de junior-afdeling van het klimpark. Ondertussen zoekt haar dochter zich doelgericht een weg over smalle stammetjes die hoog tussen de bomen bungelen.

Niet alleen binnen ons gezin verschillen de smaken. Beneden ons komt een volgende groep het terrein op. Ze hebben net de instructie ondergaan en een eerste stukje geoefend op bescheiden hoogte. Twee mannen op leeftijd lopen gretig voorop. "Waar mogen we beginnen?" Een instructeur van het park houdt de twee goed in de gaten. Terecht, zo blijkt. Binnen twee minuten moet hij ingrijpen. "Je was niet gezekerd, zag je dat wel?", klinkt het vermanend vanaf de grond. "Doe maar rustig aan, en blijf nadenken." Boven zijn hoofd probeert ondertussen een vader, halverwege de dertig, met samengeknepen billen zijn dochter bij te houden. "Toe nou papa, niet zo krampachtig. Je moet je gewoon laten gaan." Een paar tellen later suis ik voorbij aan de tokkelbaan, om vervolgens met een flinke vaart in een verticaal gespannen net van touwen te belanden.

Grolloo ligt in een van de dunstbevolkte delen van Drenthe. Ten zuidwesten van het dorp strekken de boswachterijen van Grolloo en Hooghalen zich uit, ten oosten de zo mogelijk nog omvangrijkere boswachterij Gieten-Borger. Eindeloze lappen productiebos, bomen die ooit zijn aangeplant om te kappen, kaarsrechte stammen die netjes in het gelid staan. Staatsbosbeheer doet er alles aan de bossen een natuurlijker karakter te geven, maar dat vergt vele jaren. Net ten oosten van Grolloo hebben de bouwers van het klimpark handig gebruik gemaakt van het wat saaie bos. De hoge, ranke naaldbomen lijken te zijn uitgevonden om de kabels, platforms en hindernissen te dragen.

Wie hier nietsvermoedend een boswandeling maakt, zal zich nogal verbazen. In eerste instantie vanwege de geluiden. Geen fluitende vogels, maar het niet aflatende klik-klik-klik van tientallen karabijnhakken, afgewisseld met het gezoem van katrollen over stalen kabels. Vanaf de grond doet het klimbos nog het meest denken aan een apenverblijf in de Apenheul.

Het uitdagendste parkoers in Grolloo bevindt zich op tien meter hoogte, de langste kabelbaan overspant 200 meter en gaat dwars over de naastgelegen recreatieplas. "Als je fysiek in orde bent, kun je het klimbos in," stelt eigenaar Erik Eefting. "De oudste deelnemer die wij tot nu toe hadden, was 82 jaar." Toen Eefting vijf jaar geleden begon was het fenomeen vrij nieuw - Outdoor Grolloo was het tweede klimbos van Nederland. Inmiddels zijn er meer dan dertig.

"Het is nooit helemaal zonder gevaar", zegt hij nuchter. "Het blijft outdoor. Op een drukke dag als vandaag hebben we zes instructeurs tegelijk rondlopen en die weten heel goed waar ze op moeten letten. Maar uiteindelijk ben je er zelf verantwoordelijk voor dat je goed gezekerd bent. Natuurlijk zijn er mensen die in het begin wat nonchalant doen. Staan ze echter op acht meter hoogte, dan zorgen ook zij heus wel dat ze zich zekeren."

Niemand gaat de boom in zonder een harnas met twee zekeringslijnen. Zelfs de jongsten in Kleintje Klimpark zijn al met karabijnhaken en lijnen in de weer, al ligt hun parkoers niet veel hoger dan een klimrek in de speeltuin.

Na een laatste ritje van 82 meter met de kabelbaan staan Daantje en ik weer met beide voeten op de grond. De adrenaline giert nog even na. "Het leek wel of ik kon vliegen", verzucht ze.

Klimbos of Klimpark?
Als paddestoelen zijn de klimbossen en klimparken de afgelopen jaren in Nederland uit de grond geschoten. Het verschil? Een klimpark is gebouwd tussen palen, in een klimbos hangen de hindernissen tussen de bomen. Wat dat betreft klopt de naam van Klimpark Grolloo niet helemaal. "Toen we begonnen speelde dat verschil nog niet", zegt eigenaar Erik Eefting. "Nu laten we het maar zo." FunForest had de primeur voor Nederland, in de bossen bij Tegelen. De afgelopen jaren zijn er steeds meer klimparken en -bossen bijgekomen, met een hoge concentratie op de Veluwe.

www.outdoorgrolloo.nl

www.funforest.nl

www.klimbos.nl

www.klimparken.nl

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden