EssayNaturisme

Zorgeloos én bloot onder elkaar: ‘Wie de naturistencamping ontdekt, wil vaak niet anders’

null Beeld ANP
Beeld ANP

Tv-recensent Renate van der Bas reist af naar het grootste vakantieoord voor naturisten in Europa. Terwijl de samenleving bloot steeds raarder vindt, is het voor Renate de enige manier waarop ze wil kamperen. ‘Gedachteloos van mijn luchtbed en zo naar buiten stappen, met de zon op mijn naakte huid.’

“Jemig, moet je zelf dan ook naakt?” Interessant wat gebeurde in mijn vriendenkring toen ik vertelde dat ik ging schrijven over een vakantiepark voor naaktrecreanten. Meteen zat iedereen te bedenken hoe ik daar zou rondlopen. Bloot en kwetsbaar, met alleen een opschrijfboekje als schild tegen het gegluur van de medemens.

Maar als er één ding is waarvan je geen last hebt op zo’n blootlocatie, dan is het wel de veroordelende blik. Dat weet ik uit ervaring.

Europa’s grootste vakantieoord voor naturisten

Dus reisde ik in juni gerust af naar Euronat, Europa’s grootste vakantieoord voor naturisten: een 330 hectare groot bosgebied in de Franse Médoc. Ik deed dat voor NFN Open & Bloot, de belangenbehartiger van de naaktrecreant in Nederland. Deze zomer zelfs met spotjes op televisie – ‘Voel je vrij, geef je bloot’ – bedoeld om blootgaanders een hart onder de riem te steken en bij anderen begrip te kweken voor het feit dat veel Nederlanders bloot recreëren heel gewoon vinden.

Wie om zich heen kijkt op het naaktstrand ziet dat de gemiddelde leeftijd van de naaktrecreant stijgt, maar de NFN noteert naar eigen zeggen ook jonge gezinnen als nieuw lid.

Er zijn in ons land meer dan 2,5 miljoen mensen die weleens naakt recreëren, aldus de belangenbehartigers, van bloot-op-het-balkonzonners tot fanatiekere naturisten die liefst zo veel mogelijk bloot rondlopen, sporten en zwemmen.

In de commercials is evenwel geen ­naakte bil of borst te zien, laat staan een geslachtsdeel. De maatschappij van veertig, vijftig jaar geleden, toen een rank Fa-meisje met blote borstjes de wilde frisheid van limoenen kon aanprijzen, lijkt definitief voorbij. Toen je als vrouw vaak voor preuts werd versleten als je je bovenstukje aanhield. Nu ben je als topless zonnebaadster eerder uitzondering dan regel.

Paniek om een vrouwentepel

Nu wil ik hier geen diepgravende analyse schrijven waarom de samenleving aan het verpreutsen is, maar het toenemende camerabezit en de snelheid waarmee je blote lichaam de wereld rond kan gaan, zullen er ongetwijfeld mee te maken hebben. Net als de hysterische Amerikaanse sociale mediabedrijven en hun paniek als ergens een vrouwentepel in beeld is.

Met onze smartphones kunnen we er zelf ook wat van: elkaar becommentariëren. De dreigende Instagramterreur van het perfecte lichaam moet je maar aan kunnen, wanneer je je uitkleedt.

Hoe groot de invloed van traditionele christenen op de verpreutsing is, weet ik niet, die waren er een halve eeuw geleden nog in grotere aantallen. Maar inmiddels immigreerden ook culturen ons land binnen, waarin de scheiding der seksen belangrijk is en andere fysieke regels gelden. En die zichtbaar worden tijdens het gebroekt douchen na het sporten. Of in de sauna, als sommigen de hele tijd hun handen of handdoekje ervoor houden.

Het helpt allemaal niet om je wél vrij te voelen in je bloterikje.

Ik wil niet anders meer

Maar wie het naakt recreëren ontdekt, wil vaak niet meer anders. Zo is het althans mij vergaan, sinds ik een aantal jaren geleden eens een vakantie doorbracht op een naturistencamping. Het eerste kwartier na aankomst ben je je misschien nog bewust van je eigen naaktheid en die van de anderen, maar dan is het voorbij. En ben je zorgeloos onder elkaar.

Waarbij je je medemens heus wel even checkt, zoals bij iedere andere ontmoeting: je scant onwillekeurig wat voor vlees je in de kuip hebt, registreert in het oog springende kenmerken als rare moedervlekken en flap-oren, maar dat is het dan. Als je kritisch wilt kijken is er altijd wat. Veels te brede heupen, een krommig ruggetje, overal bolle buiken, te dunne beentjes, door gulzige baby’s – of plastisch chirurgen – geteisterde borsten, ­littekens, mislukte tatoeages, plukken haar waar ze niet zouden moeten zitten, reuze teelballen, onvindbare piemels.

Het rustgevende van de lichamelijke ­parade op bijvoorbeeld een naaktstrand is dat ik al snel denk: nou, dan valt het met mij nog best mee. Zodat ik me ontspannen en onbekommerd weer kan concentreren op de nieuwe Nicci French op schoot.

Het maakt zelfs dat voor mij kamperen alleen acceptabel is op een naaktcamping, als ik ’s ochtends gedachteloos van mijn luchtbedje kan rollen om gewoon zo naar buiten te stappen en de ochtendzon welkom te heten op mijn naakte huid, zonder paniek over of de buurman iets kan zien wat hij niet zou mogen zien. Of zonder dat gehannes in een te krap douchehokje, waar de kletsnatte vloer een magische aantrekkingskracht heeft op je ondergoed.

De buren mogen het niet ontdekken

Op Euronat had ik leuke ontmoetingen. Met zowel vaste klanten die zich door mij in hun nakie lieten ­fotograferen, als met passanten die anoniem willen blijven omdat de buren het niet mogen ontdekken.

In de Médoc hangt een onzichtbaar web van saamhorigheid. Wanneer je je bloot geeft, vraag en toon je respect en vertrouwen. “Mensen groeten elkaar hier allemaal”, zei een anonieme en nog weinig ervaren Nederlander op doorreis, die zich er wel over verbaasde dat er ook geklede vakantiegangers rondliepen.

Een parkmanager noemde dat een experiment: door enigszins coulant te zijn willen ze nieuwe, jongere bezoekers laten ervaren hoe prettig dat blootwereldje is. In de hoop dat ze terug blijven komen.

Vast, als ze ervaren wat een vriendin van mij als volgt omschrijft: “Met je blote, druipende lichaam uit de Zuid-Europese branding komen en dan op een warm ­rotsblok opdrogen in de zon”.

Dat wens je deze zomer toch iedereen toe.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden