null Beeld

ColumnDoortje Smithuijsen

Wordt digitaal flirten de norm, ook als de cafés weer open zijn?

Het is oneerlijk, zei een vriend van me, toen we het hadden over corona-daten: daten in een wereld waarin de spontane ontmoeting zo goed als uitgesloten is. Mijn vriend is geestig en charmant. In de normale wereld heeft hij meer dan genoeg aanspraak tijdens een avondje uit. Maar sinds hij het alleen van zijn datingprofiel moet hebben, is de aanspraak stilgevallen. Hij doet het niet goed online only, concludeerde hij. “Als het gaat om knappe foto’s en aantrekkelijke bio-teksten, werk ik gewoon niet.”

Hij is niet de enige met dit probleem: meerdere vrienden beklagen zich de laatste tijd over hun afgenomen game op de datingmarkt. Op Tinder gaat het vooral om een sexy foto gecombineerd met een soort reclameslogan voor jezelf; minder om inhoud of een vlotte babbel. Voor je een leuke grap kan maken in een chatgesprek, moet iemand immers eerst binnen een paar seconden naar rechts hebben geswipet. En ja, je hebt mensen die dagen investeren in zo’n profiel en die de matches van zich af moeten slaan. Maar daar zijn mijn vrienden het type niet voor. Gelukkig, zou je denken.

In de onlangs verschenen documentaire over Billie Eilish, The world’s a little blurry, is te zien hoe het tieneridool overal waar ze komt – vliegvelden, festivals, meet and greet-areas – wordt omringd door gillende fans die Eilish hoofdzakelijk aangapen via het scherm van hun telefoon. Het is een tamelijk bizar tafereel: gillende meisjes die met hun iPhone in de aanslag op Eilish afrennen, ogenschijnlijk met als enige doel een selfie met haar te maken. De fysieke ontmoeting met Eilish lijkt ze minder te kunnen schelen. Haar vastleggen in hun iCloud, daar gaat het om.

Heel gek is dat niet: de jonge fans van Eilish hebben met haar kennisgemaakt via hun telefoon. Via Instagram, waar Eilish zo’n 80 miljoen volgers heeft, of anders via TikTok, 16 miljoen volgers, of Spotify, zo’n 50 miljoen luisteraars per maand. De fans benaderen Eilish op de manier waarop ze haar het beste kennen: via een scherm. Ze zijn gewend aan digitale communicatie met hun idool en willen daarom het liefst digitaal met haar terugcommuniceren.

Mijn vrienden beginnen zich zorgen te maken: als de cafés straks weer opengaan, zullen mensen dan nog wel zin hebben in toevallige, fysieke ontmoetingen zonder digitale match vooraf? Zullen alle vrijgezellen niet – net als de fans van Eilish – te veel gewend zijn geraakt aan naar links en naar rechts swipen, aan digitaal flirten? Zal die beloofde summer of love zich niet alsnog via schermen afspelen?

Het is te hopen van niet. In een van de beginscenes van The world’s a little blurry staat Eilish op een podium tegenover duizenden fans. Allemaal hebben ze hun telefoon voor hun gezicht; de ontelbare lichtjes van hun camera’s schijnen de tienerster tegemoet. En met het refrein van het nummer dat ze zingt vat Eilish zo’n beetje de algehele gemoedstoestand samen van iedereen die alleen nog via schermen wordt bekeken.
I’m so bored,
I’m so bored,
I’m so bored.

Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist en schrijft om de week over de dilemma’s in de online-samenleving.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden