Klein Verslag Wim Boevink

Wonderlijke ontmoetingen met een spin

Beeld Trouw

Doorgeschoten rozen, een buitenpot in scherven, ongelezen kranten. De spin in de roestvrijstalen gootsteen. Je bent even weg en thuis lijkt de tijd stilgezet. Maar de spin bezag ik met een schok. Een flinke, donkere spin was het, met stevige, grote poten en een lijf als twee gestapelde knikkers. Ik zag hem niet voor het eerst.

Voor mijn vertrek naar Engeland, twee weken eerder, zat hij op precies dezelfde plaats in de gootsteen. Ik had hem even beroerd met een pollepel om te zien of hij leefde; hij reageerde onmiddellijk met drukke, flitsende pootbewegingen, maar uit de gootsteen ontsnappen deed hij niet.

Ik vermoedde dat hij er per ongeluk in terecht gekomen was en dat de wanden te glad waren. Ik verwijderde hem met behulp van een zeef en liet hem los in de voortuin.

We vertrokken naar Engeland voor een kleine rondreis door Kent en Sussex, en een bezoek aan een vriendin in Londen. We verbleven op de route een paar dagen in Brighton en toen we vandaar weer wilden vertrekken zag ik hem opnieuw. De spin, bedoel ik.

Juist toen ik mijn koffer wilde sluiten, schoot hij tussen mijn kleding weg; het was eenzelfde grote zwarte spin. Omzichtig pakte ik de koffer weer uit , elk kledingstuk inspecterend, onderzocht de koffer maar vond hem niet ­terug.

De spin die steeds terugkeert.

We reisden verder naar Petworth, waar ons een schilderachtige cottage wachtte. Groot was mijn verbazing toen ik hem daar na twee dagen opnieuw zag, mijn spin, weer in de gootsteen. Ik ving hem in een pannetje en verstoord wierp ik hem naar buiten, de weidse ­countryside van West-Sussex in.

Intussen was er wel een lichte onrust in me geslopen over die wonderlijke ontmoetingen, en u kunt zich nu misschien de schok voorstellen bij thuiskomst.

Zag ik de spin werkelijk, of was het inbeelding geweest? Was het mogelijk dat hij met ons was meegereisd? Stond de spin voor iets anders? Was hij mijn spirit animal, een gids, een totem? Was hij misschien verwant aan Anansie, de mythische spin uit de volksverhalen van West-Afrika en de Caraïben?

Toch kon mijn spin in Engeland niet dezelfde zijn geweest als de spin in Nederland, want mijn schoonzus die onze planten verzorgde had hem tijdens onze afwezigheid ook gezien en zelfs gefotografeerd. Of was het een andere?

Opnieuw volgde dus een verwijdering, ditmaal via het keukenraam. Maar ’s avonds was hij terug, niet in de gootsteen dit keer, maar op de bodem van een glazen vaas die op de grond in de woonkamer stond.

Het was al laat, ik stond er even naar te kijken, niet op mijn gemak. Ik besloot hem in de vaas te laten, ook hieruit leek het me moeilijk om te ontsnappen. Maar de volgende ochtend was hij verdwenen.

Tot een van de aanwinsten die we meebrachten van onze reis behoorde een speelgoedvosje dat, van binnen verzwaard, dienstdeed als deurstopper. Het vond een plaats bij onze woonkamerdeur die weleens dicht wil vallen bij open ramen en tuindeuren.

Toen ik gisteravond het vosje wegzette om de deur voor de nacht te sluiten, schoot mijn spin eronder vandaan weg, de gang in. Dit stukje eindigt hier, maar de verschijningen duren voort.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden