FramingHans de Bruijn

Wie een compromis wil sluiten, toont respect voor de ander­­

Beeld -

Het woord ‘compromis’ heeft vaak een negatieve klank. Het is niet puur, niet ­authentiek – een noodzakelijk kwaad. Een compromis leidt tot grauwe, grijze besluiten, in plaats van scherpe keuzes. Het compromis is het instrument van de politicus als een slechte loodgieter – die de grote problemen van deze tijd te lijf gaat met houtje-touwtjeoplossingen. Er zijn politici die zichzelf als sterke mannen zien – Trump, Bolsonaro, Orbán. Voor hen is afkeer van het compromis een teken van kracht.

Voor de Duitse bondskanselier Angela Merkel niet. Ze kreeg onlangs de vraag: wat wilt u jonge generaties meegeven? Haar verrassende antwoord: ‘Veracht het com­promis niet’. Hoe framet ze het compromis?

Een. Het compromis, zegt ze, is het antwoord op het feit dat ieder mens uniek is. Dat we allemaal anders zijn. Wie een compromis wil sluiten, toont respect voor die ander­­.

Twee. We leven in vrede en vrijheid. Dat is historisch gezien de uitzondering, de regel is dat er geen vrede, geen vrijheid is. Het ­compromis is het middel om geweld tegen te gaan, zegt Merkel, om vrede te bewerk­stelligen en te behouden.

Drie. Het sluiten van compromissen is een mooi proces. Als je samen iets maakt, leidt dat tot ‘kameraadschap’. Gaan we beter met elkaar samenleven.

Bij Merkel is het compromis niet het instrument van de politieke loodgieter. Is afkeer van het compromis geen teken van kracht, zoals bij de sterke mannen. Het is een diepgewortelde waarde van een staatsvrouw.

Hans de Bruijn is bestuurskundige en debatspecialist. Wekelijks analyseert hij de sturende taal van beleidsmakers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden