Jeroen Cooiman: ‘Tijdens mijn lessen drama acteer ik gewoon mee. Dat vinden die kinderen fantastisch.’

InterviewBlauwe maandag

Voor deze optimisten geen Blue Monday

Jeroen Cooiman: ‘Tijdens mijn lessen drama acteer ik gewoon mee. Dat vinden die kinderen fantastisch.’Beeld Patrick Post

Iedere krantenlezer kent het gevoel: zoveel grote onoplosbare problemen in de wereld, je zou er moedeloos van worden. Deze doorzetters laten zich niet uit het veld slaan en werken, soms tegen de klippen op, vastberaden aan een betere toekomst. Wat motiveert hen? 

Jeroen Cooiman (32)

Docent theater en cultuurcoördinator aan de Thorbecke Scholengemeenschap vmbo-pro in Zwolle

“Mijn leerlingen hebben helemaal geen lesboek nodig. Ik ben namelijk zelf hun lesboek, zeg ik altijd. Tijdens mijn ­lessen drama acteer ik gewoon mee. Dat ­vinden die kinderen fantastisch. Ik doe van alles omtrent kunst en cultuur en geef les aan alle eerste- en tweedejaarsleerlingen op het vmbo. Dat zijn 22 klassen en 350 leer­lingen per week. Fysiek en emotioneel ­ontzettend zwaar, maar ik zou niet anders willen.

Jongeren geven mij energie. Vooral leer­lingen op het vmbo, die staan sociaal en emotioneel vaak heel sterk in contact met elkaar. Ik ben zelf ook heel open en stel me enorm kwetsbaar op. Lief en leed deel ik met mijn klassen, alles wat ik meemaak in mijn leven. Ik probeer echt een band met ze op te bouwen.

Als leerlingen ontdekken dat ze veel meer in hun mars hebben dan ze denken, is dat voor mij het mooiste wat er is. Ik heb ook natuur- en scheikunde, wiskunde en autotechniek gegeven, maar theater is leuker. Ik houd van de emoties die loskomen in de klas.

Maar het werk kost ook mij soms veel energie. Ik heb twee pauzes per dag, maar haal de docentenkamer voor een bakje koffie maar zelden. Leerlingen spreken me op de gang altijd nog ergens over aan. Natuurlijk zeg ik geen nee, maar soms ik bedenk ik me aan het einde van de middag dat ik die dag nog niks heb gegeten. Ja, de werkdruk is hoog en ik snap dat leraren staken. Zelf voel ik die druk niet zo, want ik doe het met liefde. En ik heb gelukkig een heel lieve vrouw bij wie ik alles kwijt kan.”

Maar ik staak wel mee, uit solidariteit met mijn collega’s in het primair onderwijs. Die hebben het nog veel zwaarder. De meeste ­leraren hebben net zo’n passie voor hun leerlingen als ik, maar er zijn wel grenzen aan wat wij kunnen. Ik denk dat de oplossing vooral zit in het aanzien van ons vak. Ouders zijn erg kritisch, maar mogen soms wel wat meer respect tonen. Als leraren de waardering krijgen voor het harde werken die ze verdienen, dan vermindert de werkdruk minstens zo snel. Dat weet ik zeker.”

Caroline Rombouts: ‘Het is toch fantastisch, als mensen weer mogen dromen?’Beeld Patrick Post

Caroline Rombouts (42)

Werkt met alleenstaande minderjarige asielzoekers in het asielzoekerscentrum in Oisterwijk

“Bij ons zitten vijftig jongens en meisjes, van wie sommigen voor best wat ­overlast kunnen zorgen. De vluchtelingen zijn jong, hebben vaak geen ouders meer en zwerven al tijden door Europa. Ja, het is soms best lastig om hen in het gareel te ­houden.

Zeker de jongere vluchtelingen hebben sturing en begeleiding nodig. De meesten hebben nooit mogen nadenken over wie ze zijn of wat ze willen worden. Daar proberen wij de jongeren bij te helpen. Wij stellen vragen en laten ze zelf nadenken over hun toekomst. Het is toch fantastisch, als mensen weer mogen dromen?

Ik vind echt dat ieder mens er mag zijn en een kans verdient. Migratie is helemaal geen probleem, zoals sommige Nederlanders ­misschien denken. Mensen migreren al ­eeuwen. Ik heb culturele antropologie gestudeerd en ben altijd al geïnteresseerd geweest in andere culturen en de samensmelting daarvan. Er zijn vluchtelingen die heel graag willen integreren, de taal willen leren en zich ondanks al hun persoonlijke pro­blemen weten aan te passen. 

De deprimerendste én de gelukkigste dag

Geen feest, geen geld, slecht weer. ‘Blue Monday’, de derde maandag van januari, is de ­deprimerendste dag van het jaar. Juist dan is ons ­opgetelde gevoel van ongeluk het grootst, volgens een formule van de Engelse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht de term in 2005. De misère zou komen door het grijze weer, een relatief slechte financiële situatie, de feestdagen die voorbij zijn en de reeds verprutste goede voornemens. 

De psycholoog zegt mensen geen slecht gevoel te willen aanpraten. Hij wil mensen juist ­inspireren hun leven ten goede te veranderen. ­‘Blauwe maandag’ heeft een nog naamloze ­positieve pendant. Volgens een andere formule van Arnall valt de gelukkigste dag van het jaar in de zomer, op de vrijdag voordat de vakantie begint.

In het nieuws is migratie altijd negatief. Dat snap ik wel, want over goede dingen wordt niet geschreven. Maar het verhaal is niet ­genuanceerd, en erg pessimistisch. Daarom kijk ik al een jaar of vijf geen journaal meer en lees ook geen kranten. In die tijd kan ik veel nuttigere dingen doen, zoals mijn studie toegepaste psychologie voortzetten. 

Ik wilde weer eens met mijn voeten in de klei staan en trok in september naar het Griekse Samos om daar met vluchtelingen te werken. Weer even zien wat er gebeurt, voordat ze bij ons komen. Daar aan de kust trof ik weeskinderen van 5 of 6 jaar. Ik realiseerde me weer hoe bevoorrecht wij zijn. Ik heb twee kleine kinderen en vind dat iedereen die ’s avonds bij zijn of haar kinderen thuiskomt even heel bewust dankbaar moet zijn.

Ik ga de wereld in mijn eentje niet redden, dat weet ik ook. Soms staat er een jongen op de stoep die wij ooit hebben opgevangen. Dan komt hij ons in het Nederlands bedanken en zegt hij zich hier thuis te voelen. Dat is waar ik het voor doe.”

Olga Lubbers: ‘Uiteindelijk willen we allemaal dat de aarde intact blijft’.Beeld Patrick Post

Olga Lubbers (21) 

Student TU Delft, lid van Dreamteam Phoenix dat het eerste vloeibare waterstofvliegtuig bouwt 

“Natuurlijk gaat het mij ook niet snel genoeg met de verduurzaming van de luchtvaart. Maar als we even een stapje terugdoen en naar het geheel kijken, kunnen we niet ontkennen dat het eigenlijk heel goed gaat. Vliegtuigen zijn de laatste decennia al zóveel schoner geworden! Dat vergeten mensen volgens mij wel eens. Neem de motoren van sommige toestellen die in de vorige eeuw vlogen, die waren pas echt vervuilend. En het brandstofverbruik per passagier is sindsdien al gehalveerd. 

Maar vliegen kan nog veel schoner. Wij gaan nu zelfs voor CO2-neutraal vliegen. Met een groep van 35 man werken we bij de universiteit aan het eerste vliegtuig ter wereld op vloeibare waterstof. Met vloeibaar water blijft de tank namelijk veel lichter en dat scheelt energie. In juli al verwachten we een klein schaalmodel te kunnen laten vliegen. Ik hoop dat we rond 2030 passagiersvliegtuigen hebben met een capaciteit van zo’n twintig reizigers.

Ik denk echt dat vliegen op waterstof een absolute doorbraak wordt. En ook auto’s rijden straks vooral op waterstof, verwacht ik. Van commercie heb ik geen verstand, maar ik zie wel dat grote bedrijven, zoals Airbus, al veel interesse tonen in deze brandstof. Dat geeft hoop. Er zijn radicale veranderingen nodig om de klimaatdoelen te behalen. Bijvoorbeeld voor de halvering van de CO2-uitstoot van de luchtvaart in 2050. Met waterstof gaan we het misschien nog redden. We gaan voor een luchtvaartrevolutie. Dat geloof ik echt.

Maar ik weet ook dat verduurzamen veel sneller kan en dat frustreert. De vliegtuigen voor de komende dertig jaar zijn al gebouwd. Die worden niet zomaar opzijgezet. Daarnaast krijgen wij geen financiële compensatie voor de uren die we werken, al vinden wij dat niet erg. De meesten van ons werken in hun tussenjaar aan het project. Ik doe het voor de kennis en ervaring, dat is mijn vergoeding. Maar eigenlijk moeten we veel meer investeren in onderzoek, zeker omdat de luchtvaart alleen maar groeit.

Weet je, uiteindelijk willen we allemaal dat de aarde intact blijft. En we mogen best trots zijn, want we doen al heel veel in korte tijd. Overal zie je bedrijven verduurzamen, dat is toch fantastisch? Kijk daar eens naar, en somber niet over de toekomst.”

Lees ook:

Remkes: De luchtvaart moet eerst schoner, voor ze mag groeien

Als de luchtvaart haar stikstofuitstoot niet terugbrengt, dan kan deze sector niet verder groeien. Met haar nieuwste advies zet de commissie-Remkes de luchtvaartplannen van het kabinet op losse schroeven. De opening van Lelystad Airport wordt nog onzekerder dan die al was.

Vierdaagse lesweek is een reële optie voor Amsterdamse basisscholen

Amsterdamse basisscholen overwegen een vierdaagse lesweek. Op de vijfde dag gaan de kinderen waarschijnlijk wel naar school, maar schoolbesturen praten momenteel over een alternatieve invulling.

Zijn Duitse verblijfsvergunning hoefde hij niet, nu helpt de Syrische Omar zelf vluchtelingen

Hij kreeg een verblijfsvergunning voor Duitsland, maar de Syrische Omar Alshakal koos ervoor om vluchtelingen te gaan helpen op het Griekse eiland Lesbos.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden