Beeld Sjoerd van Leeuwen

De Ooievaar

Twee moeders, twee vaders en dan is er nog opa

Twee vrouwen stappen de spreekkamer in. Een vrouw met een afgezakte jeans en een keurig kantoortype. Ze worden gevolgd door twee mannen, allebei met een glimlach op hun gezicht. Ik schuif snel nog twee stoelen bij. 

Er ontstaat een vrolijk kringgesprek om mijn tafel. “Wij wilden een kind”, zegt een van de vrouwen. “En wij wilden wel meedoen”, zegt een van de mannen. “Maar we konden niet kiezen wie van ons de vader zou moeten zijn”, zegt de andere man.  “Daarom hebben we omstebeurt een potje gebracht. We hebben het lot laten bepalen.” 

“Weten jullie wie het is geworden?” vraag ik. “Nee en dat hoeven we ook niet te weten. Dat zien we wel.” 
“Bij ons was het duidelijk wie het zou worden”, zegt de stoere vrouw. “Ik ben de oudste, dus ik ga eerst.”

Vanaf dat moment komen ze elke controle met z’n vieren. Ook bij de bevalling wordt de vrouw bijgestaan door haar vrouw en de mannen. Ze wisselen elkaar af om te grote drukte in de kamer te voorkomen. Bij de nacontrole zijn ze opnieuw met z’n allen. Ze gaan voor co-ouderschap. De ene week is de baby bij de vrouwen, de andere week bij de mannen. “Wij doen het met z’n vieren.”

Anderhalf jaar later meldt de andere vrouw zich. Zij is nu zwanger. Ze komt met haar vrouw. De mannen zijn er niet bij. De vader van de zwangere vrouw, een man met een zakelijk hoofd en een strakke hand, is meegekomen voor de termijnecho. Zelf is ze ook veel zakelijker dan ik van haar gewend ben. Het gaat dit keer om de feiten. “Hoeveel centimeter is de baby gegroeid?” “Hoe ontwikkelen de organen zich?” Haar vrouw slaat het tafereel ietwat zenuwachtig gade.

Ook voor deze zwangerschap hebben de mannen hun deel geleverd. Maar dit keer geldt: als de vader van de aanstaande moeder erbij is, zijn de mannen er niet en andersom. Aan het kraambed is de vader niet aanwezig en is de sfeer van weleer terug. “Dit kind lijkt het meest op jou, dus ik denk dat deze van jou is”, grapt de ene man tegen de andere als er na een voorspoedige bevalling een meisje is geboren.

“Het maakt niet uit”, zegt de ene vrouw en lacht. “Wij zijn de moeders en jullie de vaders.” Intens gelukkig geeft het drietal elkaar een knuffel met de baby in hun midden. “Nu mijn vader nog”, klinkt er zacht vanuit het kraambed.

Mickelle Haest tekent om en om de ervaringen op van een uitvaartverzorger of die van een verloskundige.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden