null Beeld

Tv-columnMaaike Bos

Tropenjaren: wat er aan De luizenmoeder voorafging

Maaike Bos

“We houden van je, je bent veilig”, roepen Rosa en Jelle naar hun baby als ze haar het huilen willen afleren. Ze zitten er compleet doorheen. Gaan ze eindelijk samen een weekendje weg, vallen ze in het huisje eerst vijf uur op de bank in slaap. Wanneer het tijd is voor inhaalseks zegt hij iets over haar ‘lekkere massa’, is zij beledigd, gaat ze kolven, valt hij weer in slaap… En de volgende ochtend lopen ze door ruzie de tweede kans mis. Hoe was het leven ook alweer toen een avondje vrij nog echt vrij was?

Sinds zeven weken draait op zondag de nieuwe comedyserie Tropenjaren (BNNVara) “over de ongemakken van het kersverse ouderschap en een vorig leven dat nooit meer terugkomt”, schrijft de omroep. Hoofdrolspelers Jelka van Houten (Rosa) en Henry van Loon (Jelle) zitten er middenin, ook in het echt met hun dochter uit eind 2020. Bij jong ouderschap gaat in één klap tachtig procent van je tijd naar dat geweldige, nieuwe wezentje, terwijl je toch probeert nog een betrouwbare werknemer/ vriend/ geliefde te zijn. De woorden ‘uitgewrongen dweil’ komen aardig in de buurt. Wij thuis zijn er uitgegroeid, besef ik, maar des te leuker is het om die tropenjaren nog even herkenbaar terug te zien op tv.

Lekkende borsten

Jelle is schrijver en werkt thuis (lastig), Rosa moet na haar verlof weer beginnen als presentator van Het geluid van Nederland en komt op camera met lekkende borsten (ook lastig). En Rosa’s vrijgezelle zus Brechtje (Eva Crutzen) banjert nog eens egocentrisch door hun overprikkelde leven heen. Zij is fanatiek op mannenjacht en beleeft als single vrouw van die leeftijd óók tropenjaren, lijkt de boodschap. De zogenaamd meevoelende buurvrouw Mira (Dunya Khayame) helpt hen verder alleen aan nog hogere eisen voor crèche en oppas. En Jelles moeder (Lineke Rijxman) wil ten slotte wel bijspringen, maar alleen verongelijkt klagend en betweterig.

Micro-ellende in de grappige overdrive, dat is wat de oorspronkelijke Israëlische serie van de schrijvers Sigal Avin en Raanan Shaked (Irreversible) een succes maakte. Regisseur Elzelien Peters (Dertigers; Jeuk) gaf er een eigen draai aan. Een nieuwe serie is altijd even wennen, en sommige scènes zijn gewoon niet grappig (Brechtje vernielt auto bij proefritje en loopt stiekem weg: cliché.)

Soepel gespeeld ongemak

Maar Peters gunde de hoofdrolspelers wel de ruimte om te improviseren en dat levert geestig, goed op elkaar ingespeeld spel op. Momenten waarin ze de oppas betalen, een restaurantrekening met vrienden splitten, een baby in de auto zetten met de autosleutel in de Maxi-Cosi: allemaal soepel gespeeld ongemak. Bovendien komt er een keur aan bekende acteurs langs in andere pijnlijke scènes: van Guy Clemens en Anna Drijver tot Eric van Sauers en Stefan Stasse. Je gaat bijna vermoeden dat de omroep dacht hier een nieuwe De luizenmoeder-hit te pakken te hebben.

Zo ver is het nog niet, maar de trend van series over herkenbare levensfases is zichtbaar: van Dertigers en Papadag (ouderschap) tot Tweede Hans (pensioen) en Het geheime dagboek van Hendrik Groen (het verzorgingshuis).

Tropenjaren legt een vergrootglas op de overgang van een leven voor jezelf naar dat in dienst van de (kleine) ander. En dat is in deze individualistische samenleving soms moeilijk te verhapstukken. Prima materiaal om eens lekker om te lachen.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden