Beeld Loek Buter

Column Renske Jonkman

Theater in een stal: tijdens de voorstelling springt de koe boven op een tochtige koe

Een bestelbusje van theatergezelschap De Karavaan rijdt ons erf op. Een man met warrig haar en zijn vrouwelijke compagnon schudden ons de hand, staand in het hossie, waar onze laarzen en klompen over de vloer slingeren. Of ze de stal even van binnen mogen zien, vragen ze. Ze zoeken nog een oude schuur voor hun toneelvoorstelling op locatie. “Stallerhof”, zegt de productieleider, “een klassiek verhaal, over het voortbestaan van een boerengezin.” Samen lopen we door de voergang, de dakplaten klapperen gevaarlijk door de harde zuidwesterstorm, en ze zien het helemaal voor zich: het publiek in rijen bij de hooiberg en boven op de mestroosters het podium. Ze vertrekken enthousiast.

Dan horen we wekenlang niks meer.

Uiteindelijk laten ze weten dat ze tóch voor een andere locatie kiezen. Namelijk, de schuur van onze overburen, de broers van Beers, een paar honderd meter verderop. Ook zo’n mooie oude stal, zeggen ze, maar nog niet zo… vervallen, als onze stal. Mijn man, fotograaf van beroep, mag wel zijn foto’s exposeren tijdens de voorstelling, wat toch aardig is.

Verliefd

Op een warme zomeravond fietsen we naar de locatievoorstelling. Midden op het fietspad loopt een stel van middelbare leeftijd, innig omarmd, dat duidelijk op weg is naar iets theaterigs. Niemand hier in het dorp loopt midden op het fietspad, en al helemaal niet verliefd. Ja, verliefde pubers duiken nog weleens op, verstopt achter een boom op een verlaten polderweg.

Op het erf staan groepjes mensen, stedelingen, en ze kijken naar de Hollandse landschapsfoto’s van mijn man, geëxposeerd op aardappelkisten. Vergenoegd snuiven ze de mestlucht op. Ze tillen een bezem op, voelen aan de stof van een overall, alsof het om rekwisieten gaat, in de stal als theater van romantische gevoelens. De hond verdwijnt met z’n staart tussen de benen. Binnenkort stopt hier het boerenbedrijf. Op last van de gemeente: een hoogspanningskabel loopt precies boven het huis. Een van de broers gaat een paar dorpen verderop boeren.

Dan zien we tussen de mensen de oom en tante van mijn man staan. Of eerder: zitten. Zijn oom heeft last van zijn heup en als enige zit hij op een stoel. Ze zijn hier vooral voor de expositie van mijn man, zeggen ze eerlijk. Zijn oom, een tuinder, kijkt naar de mensen met linnen schoudertasjes. “Er is bijna niemand van hier”, zegt hij.

De voorstelling begint. Het gaat niet zozeer om ‘het voortbestaan van een boerengezin’, maar om het misbruik van de infantiele boerendochter door de knecht. We zitten op houten banken in de stal. Tijdens een cruciale naaktscène springt achter in de stal een koe boven op een tochtige koe. Nog voor het applaus is weggestorven is de oom al vertrokken. De rest van de bezoekers blijft staan, wijn drinkend op nette schoenen, tussen de koeien die over een paar maanden verhuizen naar een gloednieuw bedrijf, maar vanavond hun laatste toegift krijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden