Elke Geurts Beeld Maartje Geels

Column

Stel dat ik 'de andere vrouw' in mijn schrijfklas zou krijgen

Schrijfster Elke Geurts beziet elke week haar leven. In november verscheen haar roman ‘Ik nog wel van jou’.

Ik kreeg deze vraag: zou je als je kon kiezen, kiezen voor al je columns en je boek óf je man terug?

Het hele punt is natuurlijk dat ik geen keuze had. Ik werd voor een voldongen feit gesteld. Ik ben sowieso heel slecht in voldongen feiten. Ik geloof er niet in.

De vraag is eigenlijk: kies je voor de literatuur of het leven?

Het leven, nogal logisch. Maar het doet mij goed dat ik, met mijn woorden, door wat ik meemaak in dat leven, mensen klaarblijkelijk iets te bieden heb. Ook al red ik mijn eigen relatie er niet mee, het doet mij goed terug te lezen dat anderen er iets aan hebben. Dat mijn teksten tot nadenken aanzetten, of troostend werken. De neergang van mijn huwelijk levert dan toch iets op. Literatuur.

Wrang gegeven

Een wrang gegeven is dat mijn werk nu wel veel meer gelezen wordt dan eerst. En ja, alles wat een schrijver wil is gelezen worden! Een ander wrang gegeven is dat juist mijn schrijversaard mede een oorzaak is van de breuk. Dat ik het leven dat ik had, niet op tijd op waarde heb geschat.

Ik schrijf om het leven te begrijpen, er beter mee om te kunnen gaan, om het te ontvluchten ook. In de literatuur is niets toeval. De afgelopen weken las ik erg veel verhalen van studenten die willen leren schrijven. In veel van die verhalen gebeuren dingen die té toevallig voor woorden zijn. Ze zijn opzichtig verzonnen door de schrijver, en komen niet voort uit de tekst zelf. Dat maakt zo’n verhaal ongeloofwaardig. Het enige wat telt, is dat de lezer je gelooft.

Schrijfambities

Stel dat ik zou verzinnen dat ‘de andere vrouw’, die in een heel ander deel van het land woont, óók schrijfambities heeft. En stel dat er, als ik op een maandagochtend nietsvermoedend de docentenvergadering van de schrijfopleiding binnenkom, net een verhaal besproken wordt over een vrouw die weet dat ze voor het laatst op vakantie is met haar man en twee dochters. Ze is haar jeugdliefde weer tegengekomen en wil haar gezin verlaten. Stel dat mijn oog ineens valt op de namenlijst. Dat dit het verhaal van ‘de andere vrouw’ is. Dat ik haar het komende semester in mijn klas zou krijgen. Zoiets verzin ik niet. Dat zou mijn verhaal ongeloofwaardig maken. Té toevallig.

Maar in het leven zijn wij aan het toeval overgeleverd. Misschien moet ik toch maar voor de literatuur kiezen.

Lees hier meer columns van Elke Geurts. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden