Ik deug

Producten ‘overslaan’ met een zelfscanner: Geoorloofd of ordinaire diefstal?

Beeld -

Op het randje of net eroverheen? In Tijd leggen we u wekelijks alledaagse en minder alledaagse dilemma’s voor.

Hij vindt het eng, maar doet het toch vaak. Uit baldadigheid vooral. Zelfscannen bij de supermarkt en dan een paar boodschappen in het mandje overslaan. Zoals de losse groente en het losse fruit die zijn vader op het lijstje zette, die hebben toch ook geen barcode? En zo’n fles Italiaanse olijfolie van 10 euro 50, belachelijk duur toch? Maar die heeft-ie wel ‘gedaan’. Soms is er een winkelmeisje dat de klanten op een afstandje in de gaten houdt, meestal niet. 

Hij weet dat z’n ouders hem herhaalde malen verboden hebben iets te stelen, want dat is het. Maar hij eet ook weleens mee bij buren die het minder nauw nemen met mijn en dijn. Die vinden dat het soms niet scannen bij zo’n gigantisch supermarktconcern best kan. Zij hebben vroeger ook huizen gekraakt. Noemen zich nog steeds anarchistisch. ‘Het systeem’ deugt niet, zoiets. Binnenkort is hij op kamers en moet hij zijn boodschappen allemaal zelf betalen, van zijn studielening. Wat zal hij dan doen? Nog meer overslaan? Of staat de man in hem op en is de opstandige puber definitief verleden tijd?

Wat vindt u, is het niet scannen van sommige boodschappen, zoals groente en fruit, een geoorloofd staaltje burgerlijke ongehoorzaamheid? Of ordinaire diefstal? 

Vorige week was de kwestie een stel met een bovenmodaal inkomen dat in een goedkoop huurhuis blijft scheefwonen. Wat vond u daarvan?

Tekort sociale huur

Scheefwonen is ons ongeveer aangeboden door de verkoop van woningbouwcorporatie woningen. O.a. daardoor is er een tekort op de sociale huurwoningen ontstaan. Je hoeft denk ik alleen als huurder je inkomen op te geven als je voor het eerst huurt. Als je later meer gaat verdienen of iemand trekt bij je in dan vraagt niemand meer naar je inkomen. Anders zou scheefwonen toch niet kunnen? Jan Menger, Leeuwarden

Ik schaam me niet

Ik woon scheef, in het centrum van Amsterdam. Foei! Als ik besluit te verhuizen naar een andere, kleinere woning kom ik veel duurder te wonen. En denkt de mensheid nou dat als ik verhuis er dan een keurig onderwijzersgezin in mijn woning komt wonen? Binnen een uur heeft de goedwillende woningbouwvereniging deze toplocatie woning in de vrije sector gegooid. En onder vrije (markt) verstaan wij in dit door geliberaliseerde land: de meest biedende komt hier op deze mooie plek te wonen. Dus hou op over schuld en boete, it’s the money, stupid. Martin Veltman, Amsterdam

Tekort aan huizen

De huur van een huis wordt bepaald aan de hand van de grootte, locatie, nieuw, oud etc. Het zijn die criteria die bepalend zijn, niet het inkomen van de huurder. De overheid schiet te kort, er zijn te weinig betaalbare huurhuizen, ook in de vrije sector, dáár zit het probleem. Moeten veelverdieners meer betalen? Zij betalen al meer belasting, krijgen geen subsidies en consumeren veelal meer, dat geld vloeit ook in de staatskas. Anne Bosma, Amsterdam

Kleine voetafdruk

Klein wonen geeft een kleinere ecologische voet afdruk. Woning-stichtingen hebben als doel de mensen met minder financiële middelen ruimte te bieden te gaan wonen. Door een relatief lage huur te betalen, druk je dus op de inkomsten van een maatschappelijke organisatie, bedoeld om economisch minder sterken, te huisvesten. Met 4 keer modaal is dit wat scheef. Heleen Eijlders, Leusden

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden