Fietstocht

Oost of west? Voor wie wil fietsen op Texel is het allebei een goeie keuze

Beeld Colourbox

Na aankomst op Texel mag de reiziger kiezen: oost of west. In beide richtingen komen de fietser en wandelaar aan hun trekken.

Om te beginnen is er de overtocht. Het halve uurtje dat de veerboot erover doet om naar Texel te varen, is precies lang genoeg om je een echt vakantiegevoel te geven. Bij de veersteiger mogen wereldreizigers kiezen: oost of west. In het oosten rijst uit de horizon de Hoge Berg omhoog. Op de flanken ervan ligt de Zandkuil, een klein insectenreservaat. Voor graafbijen en -wespen zijn de warme zandhellingen van deze miniwoestijn een ideale kraamkamer. In het westelijke deel van het eiland, voorbij Den Hoorn, begint het Belzenbos. De aanleg van het bosgebied was een werkverschaffingsproject voor gevluchte Belgische soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog. Duizenden naaldbomen voorkomen nog altijd dat het duinzand gaat stuiven en vormen een mooi wandel- en fietsgebied.

Residentie Californië

Ten noorden van het Belzenbos loopt de Californiëweg. Helaas voor fans van The Eagles heeft het Hotel Californië de naam veranderd in Residentie Californië, maar op een zonnige dag voelen de nabijgelegen stranden wel aan als die van de Golden State. Het contrast met het noordelijkste puntje van Texel mag er wezen. Dat was vroeger zo onherbergzaam en lag voor de eilandbewoners zo verschrikkelijk ver weg, dat boerderijen er namen als Sebastopol en De Krim kregen. De laatste naam bleef kleven aan een groot bungalowpark, gelegen aan de Krimweg. Een andere boer zag het wat zonniger in. Zijn hoeve aan de Roggebotsloot, een brede kreek, gaf hij de naam Rio Grande. Niet ver daarvandaan vertrekt in het zomerseizoen het Waddenveer van rederij De Vriendschap dagelijks naar Vlieland. De uitgestrekte zandvlakte waar het schip aankomt, de Vliehors, staat ook wel bekend als de Sahara van het Noorden.

Beeld Colourbox

Al deze internationale allure ten spijt, voelt Texel toch vooral aan als Nederland in het klein. Bossen, duinen, strand, heuvels, oud cultuurlandschap, mooie dorpen en natuurlijk ook polderland. Nadat in de 19de eeuw de Eierlandse polder werd drooggelegd, vestigden boeren uit heel Nederland zich op de vruchtbare grond. Ze noemden hun boerderijen naar de plaatsen waar ze vandaan kwamen, zodat je nu op Texel een rondje kunt fietsen langs Dordrecht, Wageningen, Zeeland, Rotterdam en Leiden, om te eindgen bij het natuurgebied De Nederlanden.

De Dromer van Rapa Nui.Beeld Flip van Doorn

Moai

Het mooist is echter het verhaal van Paaseiland. In augustus 1721 vertrok ontdekkingsreiziger Jacob Roggeveen van de Reede van Texel voor een reis naar de Stille Oceaan. Een half jaar later, op Paaszondag, ontdekte hij een eiland dat in de taal van de bewoners Rapa Nui heet: Grote Rots. Beide eilanden zijn even groot, maar liggen ongeveer zo ver van elkaar als op deze planeet maar mogelijk is. Desondanks koesteren ze een warme band. Om de vriendschap te bekrachtigen maakte een beeldhouwer van Paaseiland een stenen beeld, een Moai. Niet toevallig vertoont deze ‘Dromer van Rapa Nui’ een treffende gelijkenis met de enorme beelden waar het Paaseiland beroemd om is. De Texelse dromer staat in de voortuin van de Eiland Galerij, een kunstgalerie in de voormalige school van het dorp Zuid-Eierland. Weemoedig kijkt hij in de richting van dat andere eiland, ver achter de horizon.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden