Klein VerslagWim Boevink

Ontroerd door Joey en Rachel

Toen ik aan het begin van de middag thuis kwam, waren de gordijnen aan de tuinkant van de woonkamer gesloten. Mijn dochter lag opgekruld in een hoek van de bank, daar waar de kuil is. Ze was vervroegd van school gekomen. Docent ziek, zei ze.

De tv stond aan. Ze keek naar een ­aflevering van ‘Friends’.

Ik keek even mee.

Het was een aflevering uit seizoen acht, de aflevering waarin Joey gevoelens begint te ontwikkelen voor Rachel, die zwanger is van Ross.

Moet ik dat uitleggen?

Ik zou niet weten hoe. Nou ja, Heel kort dan. ‘Friends’ is een oude sitcom over de wederwaardigheden van zes vrienden in New York, drie mannen, Joey. Ross en Chandler, en drie vrouwen, Monica, Rachel en Phoebe.

Rachel is dus zwanger van Ross, maar die is weer met Mona. (Niet Monica, want dat is zijn zus.) Terwijl Joey een appartement deelt met Rachel.

Genoeg.

Joey nodigt Rachel uit om te gaan eten. Ze noemen het lacherig een date. Een afspraakje. Om het echt te laten lijken belt Joey aan bij zijn eigen appartement om Rachel op te halen. Hij brengt lelies voor haar mee, haar lievelingsbloemen, en ook een zakje met een brownie, maar dan zonder brownie, want die heeft hij onderweg opgegeten.

In het restaurant vraagt Rachel Joey om zijn versiertrucs te tonen. Van de eerste is ze niet erg onder de indruk, maar bij de tweede voelt ze de werking.

Joey zegt, terwijl hij haar indringend aankijkt: “Ik wilde je pas aan het eind van de avond kussen, maar je bent zo mooi dat ik dat nooit ga volhouden.” Een moment lang is Rachel in zijn blik gevangen en dan zegt ze: “Wow, ik leunde al bijna naar voren”.

Nu jij, zegt Joey.

Rachel steunt haar kin op haar vuist en vraagt met grote ernst: “Waar ben je opgegroeid?” Joey wuift aanvankelijk de vraag weg. Is dat je versiertruc? Maar Rachel dringt aan. “In Queens”, zegt Joey. “Had je een goeie band met je ouders?”, vervolgt ze.

En terwijl Joey de vraag beantwoordt (met moeder wel, met vader niet, die band was heel afstandelijk) streelt Rachel met haar vingertoppen de rug van Joey’s hand.

En voor hij zich verder in zijn antwoord en haar aanraking verliest, beseft Joey dat hij door haar is vervoerd.

Hij herneemt zich en complimenteert haar met haar sterke truc, en wij weten dat hier voor Joey iets echts, iets niet gespeelds, staat te gebeuren. Er is een zaadje geplant. Hier is Joey’s ­onhandige verliefdheid begonnen.

Rachel excuseert zich, ze gaat naar het toilet en terwijl Joey haar verward nakijkt, zegt ze zonder zich om te draaien: “En nu kijk je me na.”

Waarom schrijf ik dit hier allemaal neer, in een krant in het jaar 2020, over een scene uit een oude serie (seizoen acht liep in 2001-2002)?

Omdat ik totaal overrompeld was door de kracht van hun spel en ook wat ontroerd. En omdat ontroering soms vanuit het niets komt en je overvalt, en zich niets aantrekt van actualiteit en ontroering iets kostbaars is en misschien deelbaar, al zie ik aan uw hoofdschudden dat dat hier niet het geval is.

Het is ook niet van belang, ik houd op deze plaats nu eenmaal de pen vast en noteer ook het triviale, al denk ik dat iets dieper liggends, iets universeels, is aangeboord.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden