null Beeld Loek Buter
Beeld Loek Buter

ColumnMerijn de Boer

Of ik rijst wilde kopen en koken voor de kat van de buren

In onze straat in Oost-Jeruzalem wonen vrijwel uitsluitend expats. Ik weet niet of het toevallig is of een trend, maar in al deze gezinnen, het mijne incluis, is het de vrouw die werkt (als diplomaat of ontwikkelingswerker) en de man die het huishouden doet en voor de kinderen zorgt.

Onze Franse buurman neemt zijn huismanschap buitengewoon serieus. Ik ben altijd een beetje bang om hem te storen als hij buiten aardappels schilt of de was ophangt. Hij kijkt er namelijk zo ernstig bij.

Deze zomer leerde ik hem iets beter kennen. Onze Nederlandse buren gingen een paar dagen op vakantie en vroegen of ik hun kat te eten wilde geven. Dat deed ik ­natuurlijk graag. De Franse buurman bleek ook op vakantie. En die bleek ook een kat te hebben. Hij stuurde me ’s avonds laat een erg langdurig spraakbericht. De eerste zin was: ‘You’re supposed to feed our cat.’ Hij had het over mijn ‘duty’ als kattenvoederaar. Er ­volgden uitgebreide instructies waar geen einde aan leek te komen. En het ging toch echt alleen maar om het eten geven van een kat.

Ik ben 38, geen 8

Zijn slotzin was: ‘I owe you a big box of chocolates’ – wat me het idee gaf dat hij misschien dacht dat ik niet 38 maar 8 was.

Maar goed, het dier kon er natuurlijk ook niks aan doen.

Een paar dagen lang verzorgde ik zowel de Nederlandse als de Franse kat, zij het dat ik die laatste iets minder hartelijk bejegende. Op een avond, opnieuw erg laat, kreeg ik een bericht van de Franse buurman: ‘Is there still some cooked rice in our fridge?

Met de telefoon in mijn hand dacht ik een tijdje na over deze vraag. Misschien wilde hij me voor mijn ‘duty’ belonen met wat droge rijst.

Toen ik de volgende dag een bezoek bracht aan zijn kat, opende ik de ijskast. Ik zag geen rijst en stuurde hem een bericht.

Of ik rijst wilde kopen voor de buurkat

Wederom ’s avonds laat kreeg ik een whatsapp terug. De lengte ervan zou de ruimte van deze column overstijgen. Het kwam erop neer dat hij wilde dat ik rijst kocht (hij zou me het geld vergoeden), die rijst vervolgens kookte en vanaf nu dagelijks zou mengen met wat nat voer voor hun kat.

Ik vond eerlijk gezegd dat hij kon opdonderen met die rijst van ’m. Maar omdat ik nogal conflictvermijdend ben, draaide ik om de hete brij heen. Ik stuurde: ‘Sure, I can do that tomorrow. Although our veterinarian advises us to give our cat only dry food…’

Ik ben niet trots op dit rare bericht maar het werkte wel. Hij heeft er niet meer op ­geantwoord. Ik heb geen rijst gekookt. Ik heb nooit een ‘big box of chocolates’ gekregen.

Merijn de Boer is schrijver, huisman en expat. Zijn vrouw is diplomaat. De Boers laatste roman De Saamhorigheidsgroep stond op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021. Meer van zijn columns vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden