Groepsselfie van ‘de jongens’ met fotograaf Martijn van de Griendt in het midden. Beeld Martijn van de Griendt
Groepsselfie van ‘de jongens’ met fotograaf Martijn van de Griendt in het midden.Beeld Martijn van de Griendt

De jongensMartijn van de Griendt

Nog één keer fotografeerde Martijn van de Griendt ‘de jongens’: stoere gasten met een klein hartje

Fotograaf Martijn van de Griendt dompelde zich de afgelopen maanden onder in het leven van een groep tienerjongens. Voor deze slotaflevering portretteerde hij ze alleen of in tweetallen in de studio.

Martijn van de Griendt

Twee grote bakken babi pangang, een bak kip met cashewnoten, witte rijst, bami, nasi, vijf porties saté, lange stukken kroepoek, alles verdwijnt in een mum van tijd en Roemer, die naast me zit, zegt: “Ik heb nog honger, is er nog meer?”

Een zaterdagavond in november in de studio van modefotograaf Paul Bellaart, midden in de weilanden bij Abcoude. Over de app ging het moeizaam, en ik had geen idee of de jongens allemaal zouden komen opdagen, maar rond 18 uur zijn ze allemaal present. Sterker nog: twee nieuwe jongens die ik slechts een keer eerder zag, zijn er ook. En Lynn, de vriendin van Jan, is er op mijn verzoek.

Kletsen, een sigaretje roken of een jointje delen

Samen met de redactie had ik bedacht om de jongens die ik het afgelopen jaar zoveel zag één keer in de studio te portretteren. Strak uitgelicht, witte achtergrond, een paraplu met een flitser op hun gericht. De studio kun je mooi in tweeën delen door een groot zwart gordijn dicht te trekken. Ik laat de jongens een voor een en soms in tweetallen voor mijn camera verschijnen. Af en toe merk ik dat er stiekem achter me wordt gefilmd, Rijk is de fanatiekste met het vastleggen van de groep.

En we maken een groepsselfie – en nee, ik houd even geen rekening met de anderhalve meter afstand.

Ik zag deze jongens de afgelopen maanden bijna wekelijks en kon me onderdompelen in hun tienerbestaan. Als fotograaf ben ik daar al sinds mijn eigen jonge jaren in geïnteresseerd: het onzekere opgroeien, de snelle veranderingen in de puberjaren. Eerder maakte ik fotoboeken met titels als Forever Young en Ik ben Zeventien.

De jongens kijken Ajax. Beeld Martijn van de Griendt
De jongens kijken Ajax.Beeld Martijn van de Griendt

In dat laatste boek, een eerbetoon aan Johan van der Keukens Wij zijn 17, schreef ik vijf jaar geleden: ‘Jongeren fotograferen betekent voor mij: zonder aarzeling of aanloop beginnen. Ik mag ze vragen wat ik wil, ze vragen me niet veel terug. Anders dan volwassenen gaan ze onverstoord door met waar ze mee bezig zijn. Kletsen, een sigaretje roken of een jointje delen. Ook op intieme huisfeestjes waar ze op de bank hingen of dansten op harde muziek, kon ik als fotograaf mijn gang gaan. Ik was met mijn 46 jaar bepaald niet een van hen, maar blijkbaar stoorde dat niet. De mengeling van bravoure en kwetsbaarheid werd pas doorbroken als een van hun ouders thuiskwam. Wat het precies was, konden ze me niet uitleggen.’

Martijn van de Griendt. Beeld Lynn Vaessen
Martijn van de Griendt.Beeld Lynn Vaessen

Fotograaf Martijn van de Griendt (51) is met name geboeid door jeugd- en andere subculturen. Vanaf september volgde hij deze vriendengroep voor Tijdgeest.

Inmiddels ben ik 51 en nog steeds lukt het me om als een kameleon dicht bij jongeren te komen. In dit geval voor het eerst een groep jongens. Stoere ventjes, met allen een klein hart, een liefde voor muziek, voor kleding en voor meisjes. Ik moet toegeven: de jongens zijn enthousiast als ik ze zie en willen graag op de foto, maar er blijft soms een afstand. Zo mocht ik wel op het Halloweenfeestje bij Martijn komen, maar liever alleen aan het begin. Er zouden namelijk ook meisjes komen. En vooral dat gedeelte bleef wat schimmig voor me. Alleen Jan was een open boek met zijn zo jonge, onbevangen liefde voor de charmante Lynn.

Ik keek met de jongens voetbal (ik keek voornamelijk op mijn telefoon naar andere dingen), ik ging met ze varen op de Amstel, ik hing met ze rond in parken en op donkere pleintjes, ik keek toe hoe ze biertjes dronken en ik zag ze heel af en toe een jointje opsteken. Bij dat laatste maakte ik geen foto’s. Dat leek de ouders minder geschikt voor de krant. Gelukkig gebeurde het ook steeds minder. De meeste jongens zijn gestopt, ze zagen ook in wel dat het ze weinig bracht. Zelf ben ik faliekant tegen en als strenge bovenmeester vertel ik jongeren altijd het verhaal van mijn broertje die in zijn jonge jaren met een enorme cannabisverslaving kampte. Daarbij vertel ik ook altijd dat het nu goed met hem gaat, dat hij stoppen-met-rokencursussen gaf, en net als ik op late leeftijd vader werd.

Hier op de foto staat de harde kern, maar Benjamin en Aidan horen er ook bij.

Liever niet te soft

Drie van de jongens werden afgelopen jaar achttien, Bram en Rijk zestien. Drie van hen bereikten de zeventien, volgens Ties een beetje een leeftijd voor ‘saus’: “Er gebeurt helemaal niks. Zestien-achttien, dat zou de volgorde moeten zijn.”

Ik liet de jongens vrijwel altijd de foto van tevoren zien en de tekst las ik meestal ook voor.

Soms liet ik een pareltje schieten omdat de jongens de foto afkeurden. Zoals een van Jan bij Lynn in bed, hij vond zichzelf te soft op de foto staan.

Ik blijf de jongens vast nog zien in het nieuwe jaar. Mijn naamgenoot Martijn haalde als eerste zijn rijbewijs en belde me gisteren op met een leuk idee: “We gaan binnenkort op een roadtrip door Noord-Holland. Ga je met ons mee?”

Dus wordt vervolgd, hoop ik.

Roemer (17). Beeld Martijn van de Griendt
Roemer (17).Beeld Martijn van de Griendt

Roemer, 17 jaar

Studeert toegepaste fotografie en beeldcommunicatie aan de Nederlandse Fotovakschool. Woont bij zijn ouders in Ouderkerk en heeft een broer van 21 die in Groningen studeert.

Over 10 jaar
Roemer: “Ik hoop dat ik dan nog steeds van m’n leven aan het genieten ben, maakt niet uit waar. Dat ik gelukkig ben en alles niet te serieus neem.”

Martijn, 18 jaar

Doet een tussenjaar. Woont bij zijn ouders in Ouderkerk aan de Amstel. Heeft een broer in Mexico en een zus in Kenia.

Over 10 jaar

Martijn: “Een beetje richting huisje-boompje-beestje, maar dat ik ook nog geniet van alle leuke dingen. Ik hoop dat ik dan de wereld heb rondgereisd en mijn eigen bedrijfje heb, iets creatiefs.”

Mats en Martijn (beiden 18). Beeld Martijn van de Griendt
Mats en Martijn (beiden 18).Beeld Martijn van de Griendt

Mats, 18 jaar

Doet een tussenjaar. Woont met zijn ouders en broer van 21 in Amsterdam-IJburg.

Over 10 jaar

Mats: “Ik hoop dat ik een kind en een vriendin heb en dat we alle dingen die we dan doen kunnen combineren. De een rapt, de ander maakt er een clip van, in de kleding van weer een ander. En ik weet zeker dat we dan nog goed bevriend zullen zijn.”

Ties (18). Beeld Martijn van de Griendt
Ties (18).Beeld Martijn van de Griendt

Ties, 18 jaar

Zit in havo 5 van het Spinoza20first in Amsterdam. Woont samen met zijn ouders en zusje van 15 in Ouderkerk aan de Amstel.

Over 10 jaar

Ties: “Ik hoop dat ik dan een zoontje heb en een lekker wijffie aan m’n zij, en dat ik onderweg ben naar mijn eerste miljoen op de bank.”

Jan (17) en Rijk (16). Beeld Martijn van de Griendt
Jan (17) en Rijk (16).Beeld Martijn van de Griendt

Jan, 17 jaar

Eerstejaars fashion designer op het roc in Hilversum. Woont met zijn ouders in Abcoude. Zijn zus van 19 en broer van 24 wonen al uit huis.

Over 10 jaar

Jan: “Ik ben dan sowieso bekend; geldzaken zijn geen probleem meer. Ik hoop dat we als groep goed terechtkomen, dat ieder z’n eigen ding doet, maar dat we nog steeds als vrienden samen zijn.”

Rijk, 16 jaar

Zit in havo 5 op het Fons Vitae Lyceum in Amsterdam. Woont met zijn ouders en broertje van 11 in Amsterdam. Zijn broer van 19 woont al op kamers in de Pijp.

Over 10 jaar

Rijk: “Daar heb ik een goed beeld van: dat ik hiphopfeesten organiseer, dat ik een mooi huis heb, een mooie vrouw en veel geld. En dat ik gelukkig ben natuurlijk. Geld maakt niet gelukkig, maar gelukkig heb ik geld.”

Mingus (17). Beeld Martijn van de Griendt
Mingus (17).Beeld Martijn van de Griendt

Mingus, 17 jaar

Eerstejaars acteursopleiding van het Mediacollege in Amsterdam. Woont met ouders en broertje van 15 in Amsterdam-Noord.

Over 10 jaar

Mingus: “Ik hoop dat ik dan de toneelschool heb afgerond. En dat ik acteren echt een baan kan noemen. En sowieso dat ik uit huis woon.”

 Bram (16). Beeld Martijn van de Griendt
Bram (16).Beeld Martijn van de Griendt

Bram, 16 jaar

Examenjaar vmbo, van het Hermann Wesselink College Amstelveen. Woont met zijn ouders en zus van 18 in Ouderkerk aan de Amstel.

Over 10 jaar

Bram: “Ik weet nog niet wat ik wil doen in de toekomst, maar ik wil dan een huisje in Amsterdam en een goedlopend eigen bedrijfje hebben. Maar ik heb nog geen idee in welke richting. Ik weet op school ook nog niet welke kant ik uit wil.”

Dank aan de jongens die me toelieten in hun leven, hun ouders voor het vertrouwen, de moeders voor de fijne communicatie en Lynn, Paul en Nathalie voor hun hulp.

Lees ook:

Fotograaf Martijn van de Griendt bezoekt jongeren in thuisisolatie: ‘Mijn wereld is muf’

Veel tieners komen deze dagen hooguit hun hol uit om te eten en te douchen. Martijn van de Griendt – als fotograaf gespecialiseerd in jongeren – zocht een aantal van hen thuis op tijdens de coronacris. Hij vroeg ze om hun frustraties en zielenroerselen in tekst te vatten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden