Beeld Jörgen Caris, Nanne Meulendijks

Moderne manierenBeatrijs Ritsema

Mijn doch­ter vindt mijn tatoe­a­ges ordinair en wil dat ik ze bedek op het werk. Heeft ze een punt?

Etiquette-specialist Beatrijs Ritsema beantwoordt elke week prangende vragen over hoe het hoort, of juist niet.

Beste Beatrijs,

Ik ben een man van 52 en schoon­maker/glazenwasser van beroep. Op mijn lichaam prijken meerdere tatoeages die ik lang geleden heb laten zetten. Op mijn beide onder­armen heb ik afbeel­dingen van poppetjes die mijn twee dochters in hun peuterjaren hebben gete­kend.

Hier schuilt ook mijn probleem. Mijn oudste doch­ter vindt tatoe­a­ges ordinair en vindt dat ik te allen tijde mijn lichaamsdelen moet bedekken als ik aan het werk ben, een korte broek is uit den boze. Het geeft volgens haar geen pas en het is aanstoot­gevende asociale opsmuk.

Mijn verweer dat deze versierin­gen best kunnen en een deel van mij zijn, wordt afgedaan als quatsch. Ik kleed mij verder netjes en zie er tijdens mijn werk ver­zorgd uit, maar wie heeft er nu gelijk?

Geef ik aanstoot?

Beste Geef ik aanstoot,

Tatoeages zijn een steeds wijder verspreid fenomeen en hebben hun negatieve associaties met zeelieden en gevangenisbewoners grotendeels verloren. Het blijft natuurlijk een kwestie van per­soonlijke smaak.

Er zullen altijd mensen zijn, zoals uw dochter, die tatoeages ordinair vinden, maar daar staan genoeg enthousiaste­lingen tegenover en niet te ver­geten: onverschilligen die het niets kan schelen.

Voor bepaalde formele klantcon­tacten zijn tatoeages misschien minder gepast, maar mensen die in een kantoor belangrijke onder­hande­lingen voeren of vergade­ringen voorzitten, doen dat niet met blote armen en benen. Nie­mand heeft in de gaten wat voor decoraties zich bevinden onder het driedelig pak van de notaris. Voor buitenberoe­pen of werk dat zich niet in de formeel-zakelijke sfeer afspeelt maar bij­voorbeeld in de zorg of ­– zoals in uw geval – het schoonmaakwezen, bestaat er geen bezwaar tegen tatoeages en is er ook geen enkele plicht om ze te verbergen onder lichaamsbedek­kende kleding.

Zeg tegen uw dochter dat er be­lang­rijker dingen zijn om zich over op te winden. U doet niemand kwaad met uw tattoos, ze zijn al­leen maar een vorm van zelf­pre­sentatie en er zijn weinig mensen die er aanstoot aan ne­men.

Misschien kunt u het boek ‘Op­tocht der tattoos’ van Henri Beun­ders lezen (hierin beschrijft hij de geschiedenis van tatoeages en hun recente explosieve groei) en na lezing aan uw dochter ter hand stellen. Wie weet matigt zij haar veroordeling van u een beetje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden