null Beeld

ColumnLoethe Olthuis

Met de billen bloot: Ook ik ben niet altijd zo duurzaam bezig

Loethe Olthuis

‘Als ik je rubriek lees, voel ik me elke keer schuldig als ik niet-biologische plantjes koop of onkruid uittrek’, zei een vriendin laatst. Schuldig? Dat is niet de bedoeling! Wat ik wél wil, is je enthousiast maken voor een natuurlijke tuin. En daar passen sommige planten net wat beter in dan andere. Je gaat ook op een andere manier tuinieren. Dat scheelt vaak tijd en moeite: je hoeft je tuin veel minder binnen de perken te houden, bijvoorbeeld.

Maar het kan je ook weleens meer werk geven, zoals ­gifloos wieden. Hoe dan ook, van tuinieren mag je vooral genieten. Er is geen bloem of bij mee gediend als jij je tuin als een last gaat ervaren. Daarom is het tijd om, figuurlijk, met mijn billen bloot te gaan. Ik ben ook niet altijd zo duurzaam bezig.

Een enorme wit-roze fuchsia

Laatst heb ik in het tuincentrum fluorescerend rode geraniums gekocht. Gewoon, omdat ik het een briljante kleur vond. Er is niks biologisch aan, gelukkig hebben insecten liever kleinbloemige geraniumsoorten. Die zijn inheems en gifvrij. Maar daarna ben ik ook nog gezwicht voor een enorme wit-roze fuchsia. Guilty pleasures!

In mijn wilde boshoekje heb ik álle bramenuitlopers en bijna alle brandnetels gewied. Nu is er weer ruimte voor de gele dovenetels. Een stuk mooier.

Zoek je een verantwoorde, comfortabele tuinstoel? Green Picnic heeft prachtige ­tuinstoelen van duurzaam Europees hout.

Of zoek naar tuinmeubelen van ­gerecycled én recyclebaar polywood, kunststof dat eruit ziet als hout. Ze gaan heel lang mee en kunnen ook ­­­’s winters buiten staan.

Ik heb een jonge kastanje om zeep geholpen zodat ons doorkijkje naar de achtertuin weer open is. Daarna heb ik de esdoorn vermoord die licht van de groentekas wegnam. Ik had hem beter toen hij nog klein was, kunnen uitgraven en weggeven, maar dat heb ik dus niet gedaan.

We hebben de moestuin gespit, wat alle ecologisch werkende tuinders vervloeken omdat je daarmee het bodemleven schaadt. Maar in die droge periode was onze kleigrond bijna tot terracotta gebakken: er kon niets groeien, laat staan dat er een worm doorheen kwam (goed excuus).

Het moet wel leuk blijven

Tenslotte heeft wederhelft Ronald de voortuin gemaaid. Helemaal. Ik zag eerst wilde bloemen en nu gele plekken, maar je moet wat overhebben voor je relatie.

Kortom: het moet wel leuk blijven. Natuurlijk tuinieren is nuttig, nodig, mooi en leuk. Maar als jij geen plantje meer durft te wieden, is het tijd om een ­tuinstoel en een drankje te ­pakken. Haal even diep adem. Zie je daar dat vlindertje nectar uit je tuincentrum-lobelia ­drinken? Heus, zo’n vlinder gaat niet zo snel dood, je hebt vast genoeg andere, gifvrije bloemen staan. Leun liever lekker achterover…

Loethe Olthuis schrijft wekelijks een column over tuinieren. Lees hier eerdere afleveringen terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden