Ik heb een droom

Maaike Helmer: daar sloeg mij de zwaan

Beeld Jörgen Caris

In deze interviewrubriek vraagt de redactie van Trouw aan bekende én minder bekende mensen waar ze over dromen, overdag of ’s nachts. Vandaag: Maaike Helmer.

“Mijn vriendinnetje en ik –­ 7 jaar waren we – zochten kikkerdril. Toen ik haar naderde, zag ik haar angstige ogen. Ze werden steeds groter. Er stond een gestalte achter mij. Ik draaide me om. Een zwaan, de vleugels wijd, begon me te meppen. Hij mepte zo hard dat ik omviel. Vanaf die dag kreeg ik een terugkerende droom over een zwaan. Hij mepte me niet, maar ik moest in die droom iets onmogelijks doen binnen een bepaalde tijd. Cirkels in rechthoeken veranderen. Deed ik dat niet, dan dreig­de er onheil. 

De droom beeldt pesten uit. Dat was in mijn kindertijd dagelijkse kost en ik kreeg veel klappen. De ironie wil dat de zwaan het officiële symbool was van het dorp waar ik woonde en werd gepest. Het treiteren door mijn dorpsgenootjes ging zo ver, dat ze me een keer kattenstront lieten eten. Kijk ik nu terug op die zwanendroom, dan symboliseert die het onmogelijke. Mijn pesters wilden dat ik iemand anders was. Maar hoe kon ik iemand ánders zijn?

Niets bleek alles

Ik fantaseerde toen ik ouder werd weleens over model zijn. Ik had net mijn schooldiploma toen ik in Parijs werd aangesproken door een modellenscout. Het ging razendsnel en er volgde een succesvolle carrière. Ik stond op ­covers, woonde in New York, Parijs en Milaan. Het was hard werken, zeven dagen per week, ik vergde het uiterste van mijn lichaam en werd ziek. Diabetes type 1 maakte een einde aan mijn werk als fotomodel.

In Nederland knapte ik weer op en ik jaagde een andere droom achterna: journalist worden. Ook nu legde ik de lat hoog, op zoek naar erkenning. Op een dag stond ik op een treinstation en wist ik niet meer hoe ik thuis moest komen. Ik had een burn-out. In mijn dromen zag ik slangen en schorpioenen die me beten. Ook de droom van de zwaan kwam soms terug. Als alle grote bijzaken in je leven wegvallen, ego, status en erkenning, lijkt er niets over te blijven. Maar juist dat niets bleek álles. Dat wat ik eerder niet zag, is de verwondering, de verbinding met een ander, mezelf, de omgeving. Het bellenblazen van tijd. Je kunt de tijd vertragen als je bewust in het moment bent en dat moment benoemt.

Deze doorgedraaide maatschappij helpen stilstaan, dat is mijn droom. We denken tegenwoordig in schaarste. Dat we een tekort hebben aan geluk, aan succes. Dat we hoger, meer en beter moeten. We maken onszelf gek. Innerlijke rust zit niet alleen in niets van jezelf hoeven zijn om van waarde te zijn, maar ook in de acceptatie dat het soms gewoon klote gaat. Het is de tijd van het beste uit jezelf moeten halen. Maar je bént al goed genoeg. Vaar je eigen koers en laat je niet wijsmaken dat je iemand anders moet zijn. Dromen over zwanen, schorpioenen of slangen heb ik nooit meer gehad.”

Maaike Helmer (1978) is de oprichter van Stressedout.nl, het eerste onlinemagazine over stress, balans en innerlijke rust. Ze schreef het boek ‘NIETS’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden