null Beeld Fenna Jensma
Beeld Fenna Jensma

Nieuwe liefdeHet verhaal van Lise

Lise had nauwelijks seks en gesprekken in haar relatie, tot ze bij een ander ontdekte dat het heus anders kon

Tijdgeest verkent in een nieuwe serie het wel en wee van de liefde: hoe het hart soms nieuwe wegen inslaat. Lise (32) werd verliefd op Bob toen ze zag hoeveel aandacht en geduld hij had met zijn kinderen.

Catrien Spijkerman

‘Het is de manier waarop hij naar me kijkt. Soms zijn we op een feestje ieder aan de andere kant van de kamer in gesprek, als ineens onze blikken kruisen. De blik die hij dan in zijn ogen heeft, heb ik nooit bij anderen gezien. Alsof ik de enige ben op de wereld. Met zijn ogen op mij voel ik me belangrijk, en mooi.

Ik kan niet zeggen dat ik een slecht huwelijk had. Mijn ex-man had de goede eigenschappen om iets mee op te bouwen: rustig, zorgzaam, ik voelde me veilig bij hem. Toen ik hem meer dan tien jaar geleden leerde ­kennen, had ik wat chaotische ­relaties achter de rug. Hij was de eerste die zich volwassen gedroeg, serieus. Precies wat ik toen nodig had.

Hij vond alles wel prima

Mijn ex-man was een makkelijke man die alles wel prima vond. Een beetje gewoontjes. Niet ­zoals ik extravert, druk, aanwezig. Ik was aan het begin blij dat het voor hem allemaal niet zo gekkig hoefde, maar ik dacht dat hij zo deed voor mij. Ik had nooit gedacht dat het voor altijd zo zou blijven.

Ik volgde cursussen voor ­persoonlijke groei en leerde: als je iets wil, moet je eraan werken. Ik probeerde hem erbij te ­betrekken: hoe zie je onze ­toekomst? In wat voor huis wil je later wonen? Welke reis wil je maken, moeten we daar misschien al voor gaan sparen? Ik wilde graag samen ergens naartoe werken, maar hij vond het allemaal wel goed zoals het was. Het interesseerde hem niet.

We leefden een gescheiden leven. Hij deed zijn activiteiten met onze kinderen, ik de mijne. We gingen ieder op een apart moment naar bed. Hij gaf me nooit spontaan een knuffel of een kus, hooguit het plichtmatige standaardkusje voor het slapengaan. Seks hadden we nauwelijks, tenzij ik aandrong.

Eigenlijk spraken we elkaar nooit. Als ik een serieus gesprek met hem wilde hebben, bereidde ik me zorgvuldig voor: ik schreef op wat ik wilde zeggen, of oefende met een vriendin. Ik had het gevoel dat ik de juiste woorden moest kiezen, niet omdat hij anders boos zou worden, maar omdat ik anders het moment zou verliezen en hij alweer met iets anders bezig zou zijn. Als ik het goed zou zeggen, zou hij het misschien begrijpen, en zouden we iets kunnen veranderen, hoopte ik. Zo stelde ik zenuwachtig voor om date nights in te voeren: een ‘verplicht’ avondje quality time samen, om iets leuks te doen en met elkaar te praten. Maar dat verwaterde al snel.

Ik denk dat hij lang niet door had hoe serieus het probleem voor mij was. Hij ging wel mee naar relatietherapie, maar vergat de opdrachtjes te doen die hij daar kreeg. Het had voor hem gewoon geen prioriteit. En ik dacht ondertussen dat het gewoon niet mogelijk was in een relatie om diepgaande gesprekken te voeren.

Wow, dacht ik, wie bén jij?

Met Bob is alles anders. Ik kende hem al van het uitgaan, maar ik werd verliefd toen ik hem in de speeltuin bezig zag met zijn kinderen. Hij had zoveel geduld en aandacht: hoe hij ze knuffelde en kusjes gaf, er steeds voor ze was als ze naar hem toekwamen. Wow, dacht ik, wie bén jij?

Ik heb lang nagedacht of ik echt wilde scheiden, of Bob niet een bevlieging was, alleen maar omdat hij me de aandacht gaf die ik thuis niet kreeg. Maar dat is niet zo. Bob is precies als ik: extravert, hij houdt van onverwachte plannen, er samen op uit te trekken en wel zien waar we uitkomen.

We zijn nu drie maanden samen, maar we leren elkaar in rap tempo kennen, omdat we overal over praten. Het gaat vanzelf, uren en uren zitten we te kletsen, soms hoor ik mezelf de heftigste dingen vertellen die ik nooit zo snel zou delen. Het kost niet eens moeite. Hij luistert, vertelt zijn verhaal, stelt vragen. Als ik iets op mijn hart heb, merkt hij het haast nog eerder dan ik. Dan zegt hij: ‘Nou, kom op, vertel’. Dat is heel wat anders dan iemand die na drie dagen nog steeds niet doorheeft dat je hem negeert omdat je boos bent.

We werken ergens naartoe, ­vragen elkaar: hoe reageer je als je boos bent, hoe wil je dat ik daarmee omga? Maar ook: waar zullen we gaan wonen? Hoe zullen het aanpakken met ons werk? Hij heeft ambities, wil verder leren, meer ontdekken. ‘Lijkt het je wat op een woonboot te gaan wonen, of op een boerderij?’, vroeg hij laatst. Ik weet niet wat me overkomt!”

De namen in dit artikel zijn gefingeerd om privacyredenen. De echte namen zijn bekend bij de hoofdredactie.

Wilt u ook worden geïnterviewd over (een vorm van) nieuwe liefde? Mail: nieuweliefde@trouw.nl

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden