ColumnNaema Tahir

Liefde is ook wachten met uit de kast komen

Op zijn instagram-account kwam vorige week de bekende Britse televisiepersoonlijkheid Phillip Schofield uit de kast. Na 27 jaar huwelijk met een vrouw, met wie hij twee dochters heeft, zal Schofield vanaf nu als homoseksueel door het leven gaan.

Wat hij op Instagram schreef was ontroerend, en ik vertaal er een klein deel van: “Vandaag, zeer terecht, is het zijn van homo iets om te vieren en reden om trots te zijn. Ja, ik voel pijn en verwarring, maar dat komt alleen door de pijn die ik in mijn familie veroorzaak.”

Over deze pijn sprak Schofield ook vlak erna in het Britse ochtendprogramma ‘This Morning’. Hij voelt zich schuldig naar zijn gezin toe dat nu deze pijn en verwarring meemaakt, maar dat tegelijk Schofield ook overlaadt met liefde en acceptatie. Gelukkig zullen ze altijd als een vier-eenheid zijn, vertelt Schofield erbij.

Ik raakte geëmotioneerd door dit verhaal. Ontroerd ben ik dat iemand de durf heeft publiekelijk zijn ware geaardheid bekend te maken. Tegelijk ben ik diep geraakt door Schofields bredere verhaal, het verhaal van het hebben van schuldgevoel naar je familie toe omdat die familie pijn heeft als je uit de kast komt, je ware aard toont, die anders is dan je familie dacht dat die was.

Biculturele jongeren voelen zich vaak schuldig als ze voor zichzelf kiezen

Schofield hield rekening met zijn familie, op een manier die me zeer doet denken aan veel biculturele jongeren over wie ik vaak schrijf: ook zij voelen zich schuldig als ze voor zichzelf zouden kiezen, bijvoorbeeld bij het kiezen van een eigen partner, of het omarmen van een levensstijl die veel te westers is voor hun traditionele groep. Als kiezen voor jezelf de familie pijn doet, kiezen velen liever niet voor zichzelf.

Er zijn vele redenen waarom mensen niet voor zichzelf kiezen. Het kan uit angst zijn voor afwijzing, uitsluiting of uit schaamte. Maar veel mensen willen anderen geen pijn doen.

Ze willen de orde in het leven van hun dierbaren niet verstoren. Ze offeren hun individualiteit op om hun dierbaren te sparen, uit liefde voor die dierbaren.

Toevallig ben ik ‘De vier liefdes’ van C.S. Lewis aan het lezen, een bijzonder mooi geschreven boek over de liefde. Lewis schrijft over liefdadigheid, de schenkende liefde. De ander heeft je nodig en je schenkt die ander liefde. Dat doe je zonder eigenbelang, puur omdat de ander behoefte heeft aan die liefde.

Veel mensen die rekening houden met de gevoelens van anderen, en bijvoorbeeld om die reden niet (meteen) voor zichzelf kiezen, doen dat vaak niet vanwege angst of schaamte of verwarring, maar om deze schenkende liefde.

Natuurlijk ken ik Schofields verhaal niet in alle details maar hij nam de tijd om uit de kast te komen. Hij koos een moment uit dat paste voor hem maar ook voor zijn gezinsleden. Als gemeenschapsmens kroop hij in hun schoenen en dacht ook aan hen voordat hij hun iets vertelde dat hun vertrouwde levens zou verwarren.

Sommigen lukt het meteen om uit de kast te komen. Anderen hebben langer de tijd nodig en het is niet alleen uit angst dat mensen die tijd nodig hebben. Soms is het simpelweg uit liefde.

Er is veel liefde in de wereld.

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden