null Beeld Dick Boschloo
Beeld Dick Boschloo

TuinierenLoethe Olthuis

Laat los, dat ‘nette’, dan gonst en trilt jouw tuin straks als de mijne

Ik capituleer. Ik heb geen tuin meer, maar een jungle. Hoge temperaturen en malse regenbuitjes hebben het volstrekt onmogelijk gemaakt om het groeigeweld ook maar enigszins in toom te houden. De knotwilgen langs de sloot zijn zo snel uitgebot, dat de kroon van één wilg spontaan is omgevallen: ik wist niet dat dat kon. De varens in de voortuin hebben prehistorische afmetingen. De lichtgele ramblerroosjes bij de berken hebben de 20 meter hoge boomtoppen bereikt en vallen als een geurende waterval naar beneden, zoemend van de bijen, zweefvliegen en vadsige hommels. In mijn groentekas heb ik een machete nodig om me een weg te banen door de komkommer- en tomatenplanten.

Als ik het grindpaadje heb gewied, zie je daar een week later vrijwel niks meer van. Trouwens, gereedschap uit de schuur pakken is toch onmogelijk. Een merelvader heeft me duidelijk gemaakt dat ik daar niet welkom ben tot zijn grut het nest boven onze fietsen heeft verlaten.

Ik ben een grote fan van het blad De Tuinliefhebber van de vereniging ‘AVVN, samen natuurlijk tuinieren’. Voor € 30,- wordt je ‘supporter’, ontvang je het blad, de nieuwsbrief en profiteer je van het ledennet. Kijk op avvn.nl.

Toen ik hier kwam wonen, droomde ik nog van een prachtig onderhouden tuin, met geordende borders, een strak gazon en gesnoeide buxushaagjes. Maar het ‘netjes’ onderhouden van een flinke tuin bleek lastig te combineren met fulltime werk en een sociaal leven: gelukkig maar, anders had ik nooit geweten hoe verrassend een tuin is als je de teugels wat meer laat vieren. Meesjes, merels, lijsters, een roodborstje, spreeuwen, tortels en winterkoninkjes hebben er hun plek gevonden. In de loop van de tijd heeft mijn moestuin als vanzelf een spetterend blauw-oranje bies van borage, goudsbloemen en Oost-Indische kers gekregen. Bieslook en tijm, uitgezaaid naast de keukendeur: ik hoef ze alleen af te knippen. Een bos nooit geplant koninginnekruid wacht op de eerste bijen. Eikjes, berkjes, esdoorns, een jasmijn, vlinderstruiken, wilgen, zelfs kastanjes, allemaal spontaan opgekomen: ik kan een boomkwekerij beginnen.

Ook vanzelf zijn knalroze koekoeksbloemen en ezelsoor, paars-zwarte stokrozen en lila zeepkruid naast elkaar gegroeid, bijna vloekend met de gele kamille en de eerste zonnebloemen. Doordat ik hoekjes brandnetels, zuring en klaver tussen het gras heb laten staan en sommige kolen en wortels mochten doorschieten, vliegen er atalanta’s, citroentjes, dagpauwogen, koolwitjes, oranjetipjes, vosjes, en soms zelfs koninginnepages rond.

Inderdaad, het kan een stuk netter. Een stuk strakker. Maar mijn tuin gonst en trilt van kleur en leven.

Geloof me: laat het los, dat ‘nette’. Wees liever een luie tuinier. Dan krijg je vanzelf een prachtige, levende tuin, hoe groot óf klein ook. Ga genieten. Ik zit zo meteen met een kop thee in de schaduw van de perenboom.

Loethe Olthuis schrijft wekelijks een column over tuinieren. Lees hier eerdere afleveringen terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden