De Ooievaar Mickelle Haest

Je kunt niet kiezen op wie je verliefd bent

Beeld Sjoerd van Leeuwen

De deur van de spreekkamer vliegt open. Een man van bijna twee meter lang stapt met uitgestoken hand op mij af. Hij is zo breed als een beer. Met een net zo brede glimlach zegt hij: “Fijn, dat jij eens even gaat kijken naar mijn vrouw.” Achter zijn brede rug komt een Thaise dame van nog geen 1,50 meter tevoorschijn. Ze knikt. “Ja, fijn”, zegt ze, terwijl ze mij de hand schudt.

Zij past in de letterbak, hoor ik mijn oma zeggen. Het koppel neemt plaats op de stoelen voor mijn bureau. “Hier geen dikke en dunne, maar groot, kleiner, kleinst”, zegt de man, terwijl hij op de buik van zijn vrouw klopt. En lacht.

Gedurende de maanden die volgen, is haar buik bij elke controle groter. “Hij lijkt nu al op mij”, zegt de man. “Tja, je kunt niet kiezen op wie je verliefd bent”, zegt zij. Haar buik groeit en groeit maar. “Ik kan mijn tenen niet meer zien, zelfs niet als ik mijn been omhoog doe.” Ze maakt zich zorgen. Ik controleer op suikerziekte, maar er is niets aan de hand. “Er zit gewoon een stevig kind in”, zeg ik.

Miniatuurcollectie

Ze is bijna negen maanden zwanger als ik word gebeld. In het huis waar ik binnenkom, worden grote zaken met kleine gecombineerd. Een enorme bank vult de woonkamer. Ernaast staat een vitrinekast met miniatuurmeubeltjes voor een poppenkast. “Die spaart zij. Ik heb genoeg aan de bank en de afstandsbediening”, zegt hij, als hij mij ziet kijken. Uit de slaapkamer komt een schreeuw. “Pijn”, zegt ze, als ik binnenkom. Als ik haar controleer, heeft ze acht centimeter ontsluiting. “Ik ga je helpen”, zeg ik. “Ik ga even iets uit de auto halen.”

Even later sjouw ik een baarkruk naar tweehoog. “Misschien dat de zwaartekracht hier wel een handje kan helpen”, zeg ik. Ze kijkt me dankbaar aan. “Het doet zeer.” Ik knik. In de armen van haar man wordt ze naar de baarkruk gebracht.

Tijdens de rest van de bevalling is haar man letterlijk en figuurlijk haar ruggensteun. Met zijn tweeën brengen ze zonder kleerscheuren hun zoon op de wereld. Ruim 4,5 kilo. “In jouw miniatuurcollectie past deze zeker niet”, zegt de man met tranen in zijn ogen, als hij zijn zoon in zijn armen neemt.

Mickelle Haest tekent elke week de ervaringen op van een uitvaartverzorger of van een verloskundige.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden