Jack Palladino in 1982.

NaschriftJack Palladino (1944-2021)

Jack Palladino (1944-2021) bluste de ‘bimbo-brandjes’ van Bill Clinton

Jack Palladino in 1982.Beeld AP

Films over privédetectives zijn er genoeg, maar een over Jack Palladino zou niet vervelen, tot het einde toe.

Zijn eerste stap in dat vak, in 1971, was meteen spectaculair: zijn baas, detective Hal Lipset, regelde dat Palladino werd opgesloten in een gevangenis op Long Island, bij New York, voor een onderzoek naar corrupte gevangenbewaarders.

Na twee maanden kwam hij weer vrij en moest getuigen. En hij was niet de enige. Sandra Sutherland had voor Lipset hetzelfde onderzoek gedaan in de vrouwenvleugel. Ze trouwden in 1977 en een jaar later openden ze hun eigen detectivebureau.

Hij had van alles kunnen worden. De zoon van een pijpfitter in Boston ging naar de hoog aangeschreven Boston Latin School, rook op de Cornell universiteit aan natuurkunde en politicologie, haalde er een bachelor Engels magna cum laude en studeerde daarna rechten in Berkeley, Californië.

Niet discreet

De volgende logische stap, het balie-examen om als advocaat te mogen optreden, ging hem minder gemakkelijk af, hij haalde het pas bij de derde poging. “Het lukte me niet om de antwoorden te geven die ze verwachtten”, zei hij later. Maar hij was duidelijk wel in de wieg gelegd om toe te treden tot de onmisbare hulptroepen van Amerikaanse advocaten in grote zaken: de detectives.

Meestal zijn de mensen die advocatenkantoren daarvoor inhuren discreet. Maar Jack Palladino zorgde dat iedereen wist wie hij was, en dat hij bereid was voor zijn cliënten tot het uiterste te gaan.

In interviews ontkende hij altijd verontwaardigd dat er op zijn vakethiek ook maar iets aan te merken zou zijn. Maar degenen die hij onderzocht, vertelden soms een ander verhaal. Hij kon iemand charmant mee uit eten nemen en uitvragen, of overhalen een verklaring te wijzigen. Maar na een weigering kwamen de bezoekjes aan vrienden, de telefoontjes naar de werkgever, de tips naar de media.

Vanaf het begin had hij beroemde klanten. Palladino werkte in 1974 voor de rijke uitgeversfamilie Hearst, nadat de 19-jarige Patty Hearst ontvoerd was. Een belangrijk succes was de vrijspraak van John DeLorean, fabrikant van een opvallende sportauto, bekend uit de Back to the Future-films. Hij was er van beschuldigd zijn kwakkelende bedrijf met cocaïnehandel overeind te hebben willen houden.

Fors uurtarief

Palladino werkte even graag voor sympathieke als voor akelige klanten, als ze maar zijn forse uurtarief betaalden. Hij werkte voor een 14-jarige jongen die popster Michael Jackson ervan beschuldigde hem gemolesteerd te hebben. Hij onderzocht voor Amnesty International de moord op de Guatemalteekse bisschop Juan José Gerardi, kort nadat die een rapport over mensenrechtenschendingen door het leger had uitgebracht. Maar hij hielp ook de Argentijnse generaal Carlos Suárez bij zijn vergeefse strijd tegen uitlevering aan Argentinië om berecht te worden voor zijn rol in de ‘vuile oorlog’ van het generaalsbewind tegen de linkse oppositie.

Vanaf 1992 verdiende hij veel geld met het blussen van ‘bimbo-brandjes’ voor Bill Clinton: het intimideren of onbetrouwbaar afschilderen van vrouwen die zeiden dat ze met de politicus naar bed waren geweest.

In 1993 schakelde het CBS-televisieprogramma 60 Minutes hem in om weerwerk te bieden tegen de tabaksindustrie. Die had een dossier uitgebracht waarin een klokkenluider werd zwartgemaakt. In de film die regisseur Michael Mann daarover maakte, The Insider, mocht hij in een korte scène zichzelf spelen.

Nooit een wapen

In tegenstelling tot veel van zijn filmcollega’s droeg hij nooit een wapen. “Dan zoek je niet meer naar een creatievere manier om uit de problemen te raken”, zei hij daarover.

De camera was zijn belangrijkste gereedschap – en werd zijn dood. Toen er op 28 januari een verdachte auto door zijn straat reed, maakte hij buiten foto’s. De auto keerde, uit het raam werd naar zijn fototoestel gegrepen. Hij werd meegesleept en viel op zijn hoofd.

Terwijl hij in coma lag, vond de politie dankzij de door Palladino gemaakte beelden eerst de auto en daarna de inzittenden. “Hij onderzocht zijn eigen moord”, zei zijn advocaat, Mel Honowitz, tegen de San Francisco Chronicle. “We rouwen om zijn dood, maar grinniken dat het wel een heel passend einde is.”

Jack Palladino werd op 9 februari 1944 geboren in Boston en overleed op 1 februari 2021 in San Francisco.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden