Beeld Marc Brester

ColumnRosita Steenbeek

In Italië wordt het mondkapje ook ingezet bij het flirten

Het is rustig op Schiphol. Bij de bagagecontrole ben ik meteen aan de beurt. Er is nog alle tijd voor een aperitief. Maar die vlieger­­ gaat niet op. Ik moet naar gate 0 om een certificaat in te vullen en mijn temperatuur te laten meten.

“Gebeurt dat bij alle reizigers?”, vraag ik.

“Alleen Italië vraagt erom.”

Bij het betreden van de aankomsthal in Rome worden we gefilmd net als begin maart. Toen dacht ik dat het om een documentaire ging, nu weet ik dat die camera een thermometer is. Destijds waren de mensen in burger, nu in de felrode pakken van het Rode Kruis.

In het aanvankelijk zwaarst getroffen land hebben ze het virus aardig onder controle door deze en andere maatregelen en bovendien doordat Italianen zeer gedisciplineerd kunnen zijn wanneer ze daar de ­noodzaak van inzien.

Nu zijn ze ervan doordrongen dat het respecteren van regels helpt om nog eens zo’n extreme lockdown te voorkomen, mama, opa en oma te beschermen en om zelf niet ziek te worden, want zelfs door het kleinste kwaaltje raakt een Italiaan van slag. Ze zijn gestopt met het zoenen van Jan en alleman, de meesten hebben desinfectiemiddel op zak, kleurige latex handschoentjes zijn in en natuurlijk draagt iedereen een mascherina, ook op straat. Het is inmiddels een modieuze accessoire en wordt ingezet bij de flirt. Laatst wandelde een heer in donkerblauw pak voorbij met een gebloemd mondkapje. Een andere man zag ik van boven zijn maskertje zijn ongemaskerde geliefde diep in de ogen kijken, waarna hij zijn kapje langzaam afnam en haar kuste.

Breed grijnzend voor de selfies

Natuurlijk heb je ook hier een enkeling die zich gemuilkorfd voelt, zoals Lega-leider Matteo Salvini die breed grijnzend poseert voor de selfies met zijn volgelingen. Maar de meesten dragen de maskers zonder morren.

Mochten ze de regels even vergeten dan vinden ze het niet erg wanneer een soldaat hen tot de orde roept. Op de pleinen wordt geborreld onder het toeziend oog van militairen. Men is hier gewend aan het leger op straat wegens een lange geschiedenis met alle­­ soorten terroristische aanslagen.

“Er is nog een reden”, zegt Sandra van de groentekraam. “We horen steeds meer over de blijvende schade die corona kan aanrichten. Dat smaak- en geurvermogen niet terugkomen. Als een Italiaan niet meer van eten kan genieten, wat heeft het leven dan nog voor zin?”

Toen Boris Johnson onlangs werd gevraagd of het misschien door een slechtere aanpak kwam dat er in Engeland meer besmettingen zijn dan in Italië, reageerde hij fel: “Nee, wij Engelsen houden van vrijheid.”

De volgende dag merkte president Mattarella fijntjes op: “Wij Italianen houden ook van vrijheid, maar wij gebruiken ook graag ons gezond verstand”. Zo kun je op een elegante manier iemand op zijn plaats zetten.

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden