Klein Verslag Wim Boevink

In de schaduw van de conifeer

Het is negen uur in de ochtend en de zon verwarmt de achtergevel van het huis. De gordijnen zijn gesloten, net als de ramen en de deuren. Als een kleinood wordt de ochtendkoelte erin bewaard en gekoesterd; er is een intense hitte aangekondigd.

Nog zit ik buiten, achterin de tuin die door een reusachtige conifeer in de schaduw wordt gehouden. Vogels rommelen in de pruimenboom, de slordige parkieten met hun akelige badeendengeluid, de handige Vlaamse gaaien, de vettige duiven.

Het is droog.

Dagelijks bereiken ons berichten over de zorgwekkende toestand van akkerland, weide- en bosgebied. Met weerballonnen meet men de temperaturen in de stad en daarbuiten; een uur geleden, om acht uur, was het op tweehonderd meter hoogte al 28 graden.

Beeld Wim Boevink

Gisteren zag ik een man bomen water geven. Het waren jonge, maar al tamelijk hoge berken, nog maar pas aangeplant, en de man hanteerde een vuistdikke slang die was verbonden met grote kubusvormige plastic watercontainers die achterop een aanhanger stonden. Ik stond er een tijdje met grote voldoening naar te kijken.

Ja, we moeten onze bomen helpen.

Soms krijg je, als je je verlaat op ­mediaberichten, de indruk dat we al in een dystopie leven, dat we de boze toekomst al hebben bereikt, dat zelfs een cappuccino (‘de biefstuk onder de drankjes’) een gif is voor ons bestaan, voor onze aarde.

Ik passeer het kleine terras van de koffiezaak waar ik weleens kom. Het terras ligt in de schaduw maar de hitte slaat nog van de gevel af en van de straattegels en het asfalt van de rijbaan. Het terrasmeubilair is vervangen door een opblaasbadje. Aan de rand zit een vrouw met haar voeten in het water.

De straat is een gloeiende steenoven. Ik kijk langs de gevels omhoog, de zon vonkt in de ruiten; hier en daar staan ramen wijd open alsof de huizen naar adem snakken.

Om de hitte buiten te houden, houden winkeliers hun deuren gesloten. Zo ook mijn kiosk, waar ik een Daily Telegraph koop, met voorop Boris Johnson in volle lengte. Er is aan de deur zelfs een bel bevestigd voor wie moeite heeft hem te openen.

Boris Johnson is geloof ik ook al geen goed nieuws voor de aarde. Maar hij garandeerde wel dat de vliegtuigen zouden blijven vliegen en dat de Britten hun Marsrepen zouden kunnen blijven maken.

Schrijfster en filosofe Eva Meijer bracht dinsdag in deze krant met betrekking tot de uitbuiting van de natuur het woord ‘soortschaamte’ in grotere omloop, in de hoop op gedragsverandering en beterschap van de mens.

Schaamtes duiken overal op, vliegschaamte, barbecueschaamte, sier­bloemenschaamte, cruiseschaamte, sproeischaamte – op Twitter legde politiek activist Sywert van Lienden er hoofdschuddend een hele lijst van aan.

Zo moeten we gebukt gaan onder verwijten, terwijl de aarde warmer wordt en weerman Gerrit Hiemstra de Tourreportage onderbreekt om een nieuw landelijk hitterecord te melden.

Ik ben terug in de achtertuin, het is vijf uur in de middag, de schaduw van de conifeer is verdwenen. De hitte staat loodrecht en gloeiend tussen de hagen en schuttingen. De wind is een föhn.

Morgen wordt het nog heter.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden