Ik heb een droomFloris Kortie

‘Ik zou best een broodjeszaak willen beginnen met Broodje Beethoven’

Floris KortieBeeld Jörgen Caris

In deze interviewrubriek vraagt de redactie van Trouw aan bekende én minder bekende mensen waar ze over dromen, overdag of ’s nachts. Vandaag: Floris Kortie.

“Een gevoel van totaal onvermogen is een hardnekkig terugkerend thema in mijn dromen. Ik moet iets presenteren, of erger nog: ­pianospelen voor publiek. Tien minuten voor aanvang merk ik dat er iets is misgegaan, ik kan me niet meer voorbereiden en ik weet dat mijn optreden een afgang wordt. In een variant werk ik in de horeca, iets wat ik vroeger veel heb gedaan. Sindsdien droom ik nog geregeld dat het café volstroomt, steeds meer mensen wachten op hun koffie maar ik krijg het niet voor elkaar alle bestellingen weg te werken.

In het dagelijkse leven heb ik soms moeite mijn tijd goed in te delen. In mijn enthousiasme zeg ik op veel dingen ja, maar ik heb ook behoefte aan ruimte voor mezelf: een soort leegte in tijd waarin ik kan lezen of rommelen in huis. Of meer aandacht besteden aan mijn relatie en vrienden. Als dat niet lukt, raak ik gestrest en dat wreekt zich in mijn dromen.

Ik kan erg piekeren, ook over kleinigheden. De vraag bijvoorbeeld waar ik een schemerlamp vandaan moet halen voor mijn voorstelling ‘Het jaar 250 na Beethoven’ is een paniekgedachte die me soms overvalt. Ik heb echt toegeleefd naar dit jaar en wilde het project zelf van de grond tillen, maar dan merk je wel hoeveel erbij komt kijken. Het is een gedramatiseerde vertelling met live pianomuziek. Ik ben de verteller en ga als een soort evangelist door het land om zijn muziek en wonderlijke levensverhaal het theater in te brengen. Van kinds af aan was Beethoven mijn grote held, de allergrootste componist ooit. Mijn liefde voor zijn muziek deel ik met mijn vader. Tijdens de afwas vroeger zetten we zijn vioolconcert op, keihard, en dan stonden we te dirigeren en dansen in de keuken.

Wat mij betreft begint de jaartelling bij Beethoven: de manier waarop wij muziek en de rol van de kunstenaar beleven danken wij aan hem. Nu is het vanzelfsprekend dat een muzikant zijn gevoelens uitdrukt in muziek, maar hij deed dat als eerste. Tot dan toe was muziek vooral bedoeld om te vermaken of om God te eren. Bij Beethoven werd de muziek persoonlijker. Zijn werk moest de mensheid verder brengen. Hij geldt als de lijdende kunstenaar die zijn kunst nodig had om geen einde aan zijn leven te maken: een romantisch ideaal dat ons nog altijd aanspreekt..

Muziek is belangrijk voor me maar ik fantaseer ook weleens over achter de bar staan, dat vond ik prettig werk. Contact met mensen, bezig met je handen. Een broodjes- en haringzaak beginnen lijkt me leuk. Die noem ik dan ‘Beethoven’. Er klinkt alleen zijn muziek en op het menu staat een broodje Beethoven, ja! Wat hij zelf lekker vond? Iets wat goed gaat met rode wijn uit het Rijnland. Stoofvlees denk ik.”

Floris Kortie (1986) presenteert klassieke muziek en is wekelijks te zien in ‘Podium Witteman’ (NTR). Zijn theater­- voorstelling ‘Het jaar 250 na Beethoven’, mmv pianiste Vera Kooper, is te zien t/m 29/5 (beethoven250.nl).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden