null Beeld

ColumnMerijn de Boer

Ik las: ‘Je zult zien, in Tunis is het leven gemakkelijk!’

Merijn de Boer

Omdat de schoolvakanties van onze kinderen nog niet zijn afgelopen, heb ik geen tijd om aan een nieuwe roman te beginnen. Het gros van de dag zit ik als badmeester naast een opblaasbaar zwembadje in de tuin. Ik bevind me dan onder een olijfboom en heb uitzicht op de zee en het lager gelegen Tunis. Helemaal niet onaangenaam.

Zodra het even kan, ga ik lezen. Aan het begin van de zomer ben ik verslingerd geraakt aan het werk van Roger Martin du Gard (1881–1958), die je zou kunnen omschrijven als de Franse Tolstoj. Zijn 2000 pagina’s­­ tellende roman De Thibaults doet afwisselend­­ aan Anna Karenina en Oorlog en vrede denken.

Toevallig genoeg kwam ik er de volgende zin in tegen: ‘Je zult zien, in Tunis is het leven gemakkelijk!’

Ik las dit vlak voordat we hier aankwamen en Tunesië was op dat moment voorpaginanieuws. Maar van de politieke onrust merken we in ons heuveldorp niets. Het leven voelt hier inderdaad gemakkelijk.

Gisteren kwam mijn vrouw onverwachts eerder uit haar werk. Ze suggereerde dat ik even ergens een boek kon gaan lezen, wat me, ondanks de hitte, een buitengewoon goed idee leek. Ik pakte De Thibaults en liep de deur uit.

Mijn vertrek was blijkbaar niet iedereen opgevallen, want mijn dochter vroeg: “Waar is papa?”

“Hij is even naar een cafeetje, even rust.”

“Ja, nu hebben we eindelijk even rust, hè mama?”

Nu, zonder kinderen, was het er ineens: een idee

Deze dialoog werd me doorgeseind terwijl ik een plek in de schaduw zocht. Bovenaan de toeristische straat is een caféterras onder de bomen. Ze hadden er amandelthee. Daar was ik wel benieuwd naar.

Het bleek zwarte thee waarin de cafébaas een hand amandels had gegooid. Het vereiste enige behendigheid om gelijktijdig een slok thee en een hap nootjes te nemen.

De Thibaults heb ik uiteindelijk helemaal niet opengeslagen. Al twee maanden bracht ik elke dag door met twee jonge kinderen. Nu ze er even niet waren, was het erg prettig om alleen maar een beetje voor me uit te staren en te kijken naar de mensen die voorbijliepen, zwetend en zwoegend in de hitte.

De afgelopen weken was ik soms bang dat ik geen idee zou krijgen voor een nieuw boek. Dat ik straks in het najaar wel de tijd, maar geen inspiratie zou hebben. Maar nu, zonder kinderen om me heen, was het er ineens: een idee.

Licht euforisch nam ik een slok thee. Door het nadenken was ik even vergeten dat er noten in dreven, waardoor het een onhandige slok werd. Er kwamen wat amandels in mijn hals terecht. Maar dat kon mijn humeur niet bederven.

Merijn de Boer is schrijver, huisman en expat. Zijn vrouw is diplomaat. De Boers laatste roman De Saamhorigheidsgroep stond op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden