null Beeld
Beeld

RommelenLiesbeth Mende

Ik ken mijn vader vooral van de foto’s uit de Pamperdoos

Twee dozen met foto’s plak ik dicht met tape. Die staan alvast klaar voor de verhuizing. Ik heb geen zin om ze te bekijken en uit te zoeken. Recente foto’s staan op mijn laptop of telefoon. Foto’s van nog langer geleden, van het gezin waarin ik opgroeide zijn bijna allemaal in vlammen opgegaan bij een brand in het laatste huis van mijn moeder. Ma bewaarde de foto’s in oude Pamperdozen die bijna uit elkaar vielen.

In ons huis in Wouw kwam ze soms ineens met zo’n Pamperdoos de trap af en ging ze foto’s kijken. Mijn broer, zussen en ik kwamen al snel bij haar aan tafel zitten om mee te graaien in de doos. Het was steeds een verrassing welke foto naar boven kwam. Een foto van mijn zus op haar pony, van mij als kleuter met carnaval met rood geschminkte wangen, een trouwfoto in zwart-wit van mijn ouders of een plaatje van ons bakkend in de volle zon op een Spaans strand.

null Beeld Werry Crone
Beeld Werry Crone

Ma had bij de meeste foto’s iets te zeggen. “Hier sta ik achterlijk op”, zei ze. Ze stopte de foto snel weer in de doos. Of: “Moet je kijken hoe lief”. Dat waren altijd foto’s van ons als kind. Of: “Wat staat hier nou weer op?” Er waren veel foto’s van wazige landschappen of mensen waarop alleen de benen en schoenen te zien waren. Die mislukte foto’s werden ook weer terug in de doos gedaan.

Er kwamen herinneringen van mijn vader naar boven. “Hier heeft ie weer een trui achterstevoren aan”, lachte ma. Pa was een verstrooide professor. Hij droeg zijn kleren achterstevoren en binnenstebuiten.

Ik ken mijn vader vooral van verhalen en van de foto’s uit de Pamperdozen. Er was een foto waarop hij met een zonnebril op een toren stond, daarop leek hij op een lid van de maffia. Op een foto van de The Dickson Brothers, de band waarin hij in de jaren zeventig speelde, was hij een rockster, een soort Elvis Presley. Op andere foto’s was hij badmintontrainer, voorzitter of professor.

“We gingen een keer een weekend weg”, vertelde ma. “Pa had de koffer op het dak van de auto laten liggen. Midden op de snelweg sprong die koffer open. Babyluiers, onderbroeken, sokken. Alles lag op de snelweg.” Ma schaterde.

Ik haalde een nieuwe foto uit de doos. Er stond een vrouw op die ik niet kende.

“Wie is dit?”, vroeg ik.

Mijn moeder bekeek de foto en verstarde. Ze pakte de foto uit mijn handen en scheurde hem driftig door tweeën.

“Wie was dat?”, vroeg ik nog een keer.

“Een oude vriendin van je vader”, zei ma kortaf. Ze stopte haar hand weer in de doos voor een nieuwe foto.

Schrijfster Liesbeth Mende (1975) is gescheiden en moet kleiner gaan wonen. Ze schrijft over wat ze tegenkomt tijdens het opruimen. Eerdere afleveringen vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden