Beeld Marc Brester

ColumnRosita Steenbeek

Ik hoop dat de pandemie een definitief einde zal maken aan het dolgedraaide vliegverkeer

Het afgelopen jaar hebben we veel feesten gevierd met de familie: de verjaardag van mijn moeder, andere verjaardagen, Pasen, maar telkens digitaal­­. Er werd ook gerouwd via het scherm.

Zoomend vierden we Sinterklaas in een grote kring die zich uitstrekte van Amersfoort naar Amsterdam, Rotterdam en Rome. Vanuit vier plekken zongen we in koor de Sint en zijn Pieten toe, met succes want overal werden cadeautjes uitgepakt, gedichten voorgedragen die intussen werden rondgeappt.

Maar Kerst wil ik in het echt met mijn moeder vieren en ook samen met haar het nieuwe jaar ingaan zoals we dat vele jaren ­altijd in Rome deden.

Bij de apotheek maak ik een afspraak voor een coronatest.

En dan wordt in Nederland de harde lockdown afgekondigd. Dan zal vliegen ook wel verboden worden denk ik, maar dat blijkt niet zo te zijn. Het wordt alleen afge­raden. Na rijp beraad en overleg met de familie besluit ik te gaan. Tot mijn verbazing is het niet eens verplicht om een negatieve testuitslag te laten zien maar natuurlijk zeg ik de afspraak bij de apotheek niet af en ik schaf meteen een nieuw allerbetrouwbaarst mondmasker aan.

Het zullen pyjama­dagen worden, beloven de mo­dieuze Italianen

Een dag na mijn vertrek zal ook Italië rood kleuren, zoals aangekondigd, om besmettingen rond Kerst te voorkomen. Feestkleren hangen te schitteren in lege winkels want het zullen pyjama­dagen worden, beloven de gewoonlijk zo mo­dieuze Italianen.

In een lege trein zoef ik met mijn negatieve testuitslag naar vliegveld Leonardo da Vinci waar ik in een mum van tijd bij de gate ben, niet voor de voeten gelopen door andere reizigers.

Al zit ik comfortabel in mijn vliegtuigstoel waar de plaatsen naast me vrij blijven, toch hoop ik dat de pandemie een definitief einde zal maken aan het dolgedraaide vliegverkeer, dat er een snelle trein gaat rijden tussen Amsterdam en Rome en door heel Europa.

Ook op Schiphol is het stil – anders dan op de beelden die ik onlangs zag – zodat ik tegen de avond mijn moeder dan wel niet echt kan omhelzen maar wel kan doen alsof.

Slapen onder hetzelfde dak

Wat een rijkdom om samen aan tafel te kunnen­­ gaan, samen te kijken naar de kaarsjes in de kerstboom en om te slapen onder hetzelfde dak, met af en toe een of twee familieleden­­ die opduiken in huis of op het scherm. De kerk die mijn moeder de laatste tijd digitaal bezocht, is terecht solidair met andere openbare gelegenheden en dus dicht.

Als ik mijn mailbox uitmest om opgeruimd aan het nieuwe jaar te beginnen, word ik bedolven onder een lawine uitnodigende mails van Booking.com, Secret Escapes, Airbnb, Alitalia, KLM, Air France, en andere maatschappijen. 

‘We mogen weer dromen’, klinkt het op de radio, maar moet dat nou uitgerekend over vliegen gaan?

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome. Meer van haar columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden