Beeld Trouw

Klein VerslagWim Boevink

Ik dacht dat quarantaine een Netflixvakantie was. Tot ik het RIVM-protocol las

Opgestaan met een verstopt hoofd; ademhalen door de neus ging niet meer en tegen de binnenkant van de schedel klopte een met dons gevoerd hamertje. Elders in het brein sprong een signaal op rood. Ziek worden in tijden van corona?

Snel nog de eigen gangen nagegaan. Hier geweest, daar geweest. Was het de supermarkt? Het mandje van de supermarkt? De broodtang van de supermarkt? Het aanraakscherm van de zelfbedieningskassa van de supermarkt bij producten zonder barcode?

Was het de prei? De hoestende vrouw in de trein? Had ik nog een Brabander van dichtbij gezien de laatste tijd? Of was het de kraan in het cafétoilet waar ik mijn handen waste? Moeten we niet allemaal handschoenen dragen in plaats van mondkapjes?

Het verstopte hoofd sloeg op een beetje op hol. Maar niet te stuiten was de gedachte aan die ziekte en aan de thuisisolatie die er onvermijdelijk op zou volgen. De quarantaine.

Ik had hier en daar interviews gezien met mensen in thuisisolatie. Dan stond de verslaggever ergens met zijn camera in de voortuin en filmde de mensen door het glas van hun keukenraam. Ze stonden hem lachend te woord. Het zag er niet al te ernstig uit. Ik meende dat er mensen waren die ernaar verlangden en dachten aan eindeloos Netflix kijken, heerlijk een thuisvakantie.

Maar voor die quarantaine is er ­inmiddels een protocol. Van het RIVM.  Ik zocht het op. En schrok me wezenloos.

Eenmaal besmet ben je de baarlijke duivel zelf, zo kreeg ik de indruk. Ook thuis. Ik geef u een paar richtlijnen door. Het contact met huisgenoten is minimaal. Als er toch contact moet zijn en men zich in dezelfde ruimte bevindt dan moet de patiënt tenminste twee meter afstand houden en moet de ­ander een FFP1-mondmasker dragen.

Een nieuwe kaste van onaanraakbaren.

‘Het aantal ruimtes dat de patiënt gebruikt is beperkt tot een minimum. De patiënt slaapt en verblijft in een ­eigen (slaap)kamer en heeft een eigen bed. De patiënt gebruikt een eigen tandenborstel en eigen eet- en drinkgerei, handdoeken, beddengoed en andere spullen in het huis. De patiënt gebruikt indien mogelijk een eigen badkamer en toilet. De ruimtes die worden gebruikt door de patiënt moeten goed geventileerd kunnen worden, bijvoorbeeld door een raam open te zetten.

Indien bepaalde ruimtes (bijvoorbeeld de keuken, badkamer) toch door patiënt én huisgenoten worden ­gebruikt, dienen deze goed geventileerd (30 minuten) en dagelijks schoongemaakt te worden.’

En: ‘Gooi wasgoed dat in aanraking is geweest met de patiënt of in de directe omgeving in een aparte wasmand. Was handdoeken, beddengoed en kleding (indien mogelijk) op minimaal 60°C met een volledig wasprogramma en normaal wasmiddel. Laat het wasgoed goed drogen in een droogtrommel of aan de waslijn. Draag handschoenen bij het behandelen van wasgoed en pas daarna handhygiëne toe. Door de ­patiënt gebruikte vaat moet gescheiden worden afgewassen met standaard afwasmiddel en heet water, of in de vaatwasmachine op een uitgebreid wasprogramma’.

Ik bespaar u de reiniging van ‘handcontactpunten’ met huishoudbleek. Ik vreesde het ontstaan van een nieuwe kaste van onaanraakbaren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden