Beeld Maartje Geels

Column

Ik ben meer dan klaar voor de leegte. Die geeft rust

Van de ene op de andere dag was het weg. Mijn liefde voor hem. Mijn pogingen om te redden wat er te redden valt. Mijn vechten tegen de bierkaai.

Eigenlijk was van die ene op de andere dag alles weg wat er ooit tussen ons was. Het is precies waarvoor ik bang was. Maar in dit proces is tot nu toe alles gebeurd waar ik bang voor was. Het mooie is: je gaat er niet dood aan. Integendeel.

Eindelijk heb ik ook de mail gestuurd waarin ik voorstel om de scheidingspapieren te gaan ondertekenen. De datum is vastgesteld op de sterfdag van mijn opa. Dat vind ik mooi. Het is voor mij heel vreemd om te ervaren, maar ik kijk uit naar die dag. Ik kijk ernaar uit om ook op papier geen echtgenote meer te zijn.

Mijn therapeute zei: “Wat je nu gaat voelen, is echte rouw. Zolang je ergens voor vecht, hoef je het verdriet niet helemaal te voelen.”

Dat is waar, dacht ik.

Ze zei: “Nu je niets meer hebt om voor te vechten, ontstaat er een leegte.”

Gevecht 

Dat is ook waar. Maar die leegte kan ik goed aan, merk ik. Ik was meer dan klaar voor de leegte. De leegte geeft rust. Ik kan vanuit hier alles goed overzien. Ik heb een prachtig uitzicht.

De meisjes en ik waren gisteren op mijn moeders verjaardag en we gingen zwemmen. Ik herinner me haar vijfenzestigste verjaardag twee jaar geleden, toen man net te kennen had gegeven dat hij niet meer gelukkig was met mij. Mijn moeder, de meisjes en ik overnachtten in een cottage in een nagebouwde jungle in Center Parcs en die nacht heb ik haar voor het eerst over de twijfels van man verteld. Wat stond ik er toen anders voor.

Twee jaar geleden begon mijn gevecht om mijn gezin te redden. Ik heb gestreden voor wat in mijn ogen ‘de goede zaak’ was. Ik geloofde in onze liefde. Daar heb ik ook geen spijt van. Het heeft me naast een boek, ook veel zelfkennis opgeleverd. Het heeft me gebracht tot waar ik nu ben.

Zo dreef ik in het zwembadwater, met aan beide zijden een meisje tegen me aangeklemd. Als aapjes. Ik zag de breed lachende gezichten links en rechts van me, de twinkeling in hun ogen en ik voelde mijn eigen lach. Met z’n drieën lieten we ons meevoeren door de stroom. En het was goed.

Schrijfster Elke Geurts beschrijft hoe een scheiding een leven omver kan halen. In november verscheen haar roman ‘Ik nog wel van jou’. Lees hier meer columns. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden