ZelfgemaaktHorloges

Het doel: een horloge dat zich kon meten met de groten der aarde

Yvo Staudt begon in zijn studentenkamer met het maken van horloges. Inmiddels heeft hij een handvol horlogemakers in dienst.

Yvo Staudt (28) ging naar Italië om accordeonist te worden, maar maakt nu horloges, te koop bij 35 Nederlandse juweliers.

Noem het geen hobby – het was een obsessie van het type waar je evengoed aan onderdoor zou kunnen gaan. Yvo Staudt was 19 jaar, woonde alleen op een zolderkamertje in de Italiaanse stad ­Pescara, en was doodongelukkig.

Sinds zijn vijfde wist hij dat hij accordeonist wilde worden. Op de middelbare school ging de jongen uit Hengelo twee keer in week met de trein naar Den Haag voor lessen aan het conservatorium. Daar ontmoette hij de vermaarde accordeonist Claudio Jacomucci, en het was als een verliefdheid: “Wat hij kon, wilde ik ook”, zegt Staudt, nu 28. “Ik besloot met hem mee te gaan.”

Zo belandde Staudt, amper volwassen, op een conservatorium in een voor hem onbekende Italiaanse stad, kreeg hij les van een ­maestro die hij nauwelijks verstond en bracht hij de dagen door met zijn accordeon, studerend. Het eerste jaar ging goed, het tweede niet. “Ik speelde niet meer uit liefde voor mijn instrument, maar om de beste te worden.” De een vlucht in drank, de ander gaat gamen, Staudt verloor zich in een wereld van horloges. “Urenlang zwierf ik rond op internet om alles over horloges te lezen.” Hij kocht oude zakhorloges en haalde ze uit elkaar om te zien of hij ze ook weer in elkaar kreeg – meestal niet.

Tandwieltjes en radertjes

“Een hobby is iets waarvan je ontspant. Dat was dit niet. Ik moest dit doen om mijn ongeluk te verdoezelen.” Zijn doel werd een eigen horloge maken. “Ingetogen van ontwerp, met een mechanisch uurwerk dat met de hand wordt opgewonden, en een blauwe wijzerplaat.” Eindeloos priegelde hij met tandwieltjes en radertjes, hij wilde dat zijn uurwerk zich zou kunnen meten aan ‘de groten der aarde’, de luxehorloges die hij als student nooit zou kunnen betalen.

Na twee jaar besloot Staudt Italië te verlaten. Het horloge was af, maar hij voelde zich een totale mislukking. Aan het conservatorium in Den Haag lukte het ook niet. “Ik studeerde wel, maar het ging niet meer. Jankend zat ik soms met dat ding in m’n handen. Alsof de band met mijn instrument weg was.” Aan zijn horloge besteedde hij nog maar weinig aandacht. Tot hij in 2014 naar een horloge-evenement ging en men met bovenmatige interesse naar zijn pols wees. “Ze vroegen wat ie kostte. Toen pas besefte ik wat de potentie zou kunnen zijn.”

Staudt verhoogde zijn studielening maximaal om alle onderdeeltjes aan te schaffen, zijn studentenkamer van 9 vierkante meter veranderde in een ‘control room’. Met 45 horloges in zijn koffertje – gemaakt volgens de criteria van zijn eerste ‘Italië-model’ – ging hij juweliers langs: “Ik ben Yvo uit Hengelo, ik speel accordeon en maak horloges.” Voor hij het wist, waren ze verkocht.

Hij stopte met zijn studie en vond een Twentse ondernemer die graag in hem investeerde. Inmiddels zijn z’n horloges in 35 juweliers te koop, is het aantal collecties uitgebreid, en heeft Staudt een handvol horlogemakers in dienst. Zelf houdt hij zich bezig met het ontwerp, en het ontwikkelen en verbeteren van het ­uurwerk. “Een Apple Watch kan ongetwijfeld veel meer, maar die tandwieltjes hebben iets magisch.”

Meer info op staudt-twenthe.com.

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden