null Beeld
Beeld

ColumnRosita Steenbeek

Helaas geen nieuws van Fortunella

Claudio woont al meer dan een jaar in het voorportaal van het Pantheon. Hij is tegen de zeventig, klein en zijn buik heeft dezelfde vorm als de koepel van zijn onderkomen.

Als ik tijdens mijn ochtendommetje aankom bij het verlaten Piazza della Rotonda, ligt hij nog te slapen, tegen de achtermuur, tussen de machtige zuilen. Alleen het ruisen van de fontein is te horen.

Ik groet de twee jonge militairen die op wacht staan. “Mooi dat er geen probleem van wordt gemaakt.”

“Claudio doet niemand kwaad.”

“Hij houdt ons gezelschap”, zegt de ander.

“Geen nieuws van Fortunella?”

Meewarig schudden ze hun hoofd.

Gevonden bij de vuilnis

Ik maak regelmatig een praatje met Claudio als hij op het muurtje zit voor het tweeduizend jaar oude bouwwerk. Hij was altijd in gezelschap van zijn bruin-wit gevlekte poes die hij 21 jaar geleden vond in een doos bij de vuilnis. Hij voedde haar met een pipetje en noemde haar Fortunella, ‘Gelukje’. Vanaf toen waren ze altijd samen.

Claudio, wiens moeder stierf toen hij vier was, somde op wat hij heeft gedaan in zijn leven. Hij assisteerde bij de organisatie van festivals, concerten, missverkiezingen, werkte als kleermaker mee aan de garderobe van prinses Diana, verzorgde zieken, bestierde het huishouden voor een deftige familie, bedreef de liefde op een podium in Parijs. “Scusa?”, vroeg ik. Ik had het goed verstaan.

Een paar maanden geleden vertelde Claudio me in tranen dat zijn Fortunella was gestolen. Hij lag zoals altijd met Fortunella op zijn buik te slapen. Iemand knipte het koordje tussen hem en de kat door.

De dierenbescherming deed voor hem een oproep in de krant, verzekerde dat Fortunella bij haar baasje in de beste handen was, dat ze gesteriliseerd was en gevaccineerd en loofde 500 euro uit voor wie haar terugbracht. Claudio zou vergeving schenken.

Een bijna volle maan

Als ik voor het ingaan van de avondklok tijdens de kleine wandeling die is toegestaan weer bij het Pantheon kom, zit Claudio op het muurtje. De zuilen glanzen in het licht van een paar lampen. Het plein is leeg en donker, de militairen zijn afgelost, boven ons een bijna volle maan.

“Ciao Claudio.”

“Ciao Rosita, hoe gaat het met schrijven?”

Hij had zoals elke dag eten gebracht naar het Kattenforum, waar zwerfkatten worden opgevangen tussen antieke ruïnes. “Kennissen van Fortunella.” Hij nam haar altijd mee, zodat ze contact had met soortgenoten.

“Ze was zo beschaafd en intelligent. Toen ik drie jaar geleden uit mijn huis werd gezet wegens achterstallige huur, zei ik: ‘Luister Fortunella, we gaan op straat leven’.”

Hij doet haar gemiauw na. “Ze begreep het. We waren nog meer verbonden.”

Men denkt dat de roof als reddingsactie was bedoeld, zegt Claudio. “Mensen oordelen zo snel. Ik hoop dat Fortunella zich niet te veel zorgen maakt om mij.”

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome. Meer van haar columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden