De Ooievaar Mickelle Haest

‘Geluk moet je delen en jij hebt het nu harder nodig dan ik’

Beeld Sjoerd van Leeuwen

De vrouw die voor me zit pulkt aan haar nagels. Ze zijn erg kort. “Ik heb ze allemaal afgebeten. Ik ben zo nerveus”, zegt ze. Ze heeft een zoon van zes en heeft na hem drie miskramen gehad in verschillende stadia. “We willen dolgraag nog een kindje en ik ben de hele dag door bang dat ik iets verkeerd doe. Ik durf geen kaas meer te eten en de poes niet meer aan te raken.” Ze strijkt onrustig haar lange blonde haar dat voor haar gezicht hangt naar achter. “Mijn man is voor werk in het buitenland en nu ben ik vanochtend een beetje bloed verloren.”

“De gynaecoloog heeft al jouw eerdere miskramen onderzocht en niks gevonden; er is geen duidelijke oorzaak. Je moet moed houden. Kom, we gaan een echo maken en samen kijken.” Ik maak de apparatuur klaar. Ze pakt mijn arm vast. “Ik ben bang. Elke keer zagen we op de echo dat het niet goed was.”

“We gaan samen kijken”, zeg ik rustig. Zodra de eerste zwart-witplaatjes oplichten, bestudeer ik ze zorgvuldig. De beelden geven geen duidelijkheid. Ik zie geen kloppend hartje. “We hadden eigenlijk tot zeven weken willen wachten, want dan is het hartje te zien”, begin ik mijn uitleg. “Je bent nu zes weken en vanwege jouw bloedverlies heb ik je direct laten komen. Ik kan alleen nu nog niet veel zien of beoordelen. Ik zie een zwangerschap, maar alles is nog niet echt duidelijk. Het kan allemaal goed zijn, maar we zullen echt moeten wachten op een duidelijk beeld.” Ze snikt. “Ik wil het zo graag.”

Plakboek

“Kom volgende week weer. Dan moet ik een hartje kunnen zien.” Ik help haar met opstaan en loop met haar naar mijn bureau. Daarop ligt een klein klavertjevier. Vanochtend kwam een vrouw binnen voor een groei-echo. Ze had een brede glimlach op haar gezicht en twee klavertjesvier in haar hand. Ze zei tegen me: “Bij het vastzetten van mijn fiets zag ik ineens twee klavertjesvier in het grasveld voor de deur. Het bukken was niet simpel, maar ik heb ze geplukt. En geluk moet je delen. Dus jij krijgt er ook een.” Ik pak het klavertjevier van mijn bureau en stop het samen met de echofoto’s in een hoesje. “Jouw plakboek begint hier”, zeg ik en geef haar het hoesje, terwijl ik het verhaal van die ochtend vertel. “Geluk moet je delen en jij hebt het nu harder nodig dan ik.” “Ik zal het bij me dragen in mijn tas. Ik moet erin geloven”, zegt ze dapper.

“Heb je nog geluk gehad?” vraagt de vindster van het klavertjevier bij haar volgende controle. “Nou iemand anders wel”, zeg ik vrolijk, want een week later zagen we samen een kloppend hartje.

Mickelle Haest tekent om en om de ervaringen op van een uitvaartverzorger of die van een verloskundige. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden