NaschriftFinn Roelofs (1991-2020)

Finn Roelofs (1991-2020) had plek voor iedereen

Finn Roelofs op kitesurfvakantie in Tarifa in 2019.Beeld Privébezit

Als geen ander was de 28-jarige Finn die werkte bij het Hoogwaterbeschermingsprogramma, zich bewust van de gevaren van natuurkrachten. Zelf werd hij vlak voor het kitesurfen aan het Zeeuwse strand verrast door zo’n kracht, net als de vijf surfers in Scheveningen de dag erna.

Op Moederdag stuurt Finn zijn moeder een berichtje om haar een fijne dag te wensen. Ook schrijft hij dat hij gaat kitesurfen in Zeeland. “Doe je voorzichtig?” krijgt hij terug. Zijn moeder weet wel dat Finn altijd voorzichtig doet, hij is geen waaghals. Als jongetje al niet. Met vuurwerk afsteken zet hij bij het kleinste rotje al een vuurwerkbril op. Ook met voetballen is hij behoedzaam, soms zelfs te aardig. Hij heeft spel­inzicht, maar stort zich niet snel in een duel, tijdens wedstrijden blijft hij lief voor de ­tegenstander.

Toen hij drie jaar geleden leerde kitesurfen, waagden zijn vrienden zich al snel aan de ­‘Superman-houding’, waarbij ze de kite te hard insturen en door de kracht over hun board heenvliegen achter de kite aan. Finn bedankte voor deze houding.

Kortgeleden is hij nog een paar dagen thuis bij zijn ouders in het Brabantse dorp Boekel, waar zijn wortels liggen en waar hij ­altijd graag terugkeert. Als Finn thuiskomt, is het eerste wat hij doet zijn moeder optillen. Daarna loopt hij een ronde over de lap grond achter het huis. In Finns leven is op dit moment alles bij elkaar gekomen. Sinds ruim een week heeft hij voor het eerst een woonplek voor zich alleen. Een zolderetage in een oud historisch pand in Den Bosch. Eigenlijk boven zijn stand, maar hij heeft het ervoor over. Zijn vele boeken en herinneringen hebben een zorgvuldig gekozen plek gekregen, het eerste proefwasje met zijn wasmachine is gedraaid.

Tijdens een vakantie in de Ardèche.Beeld Privébezit

Als afgestudeerd politicoloog werkt hij sinds ruim een jaar bij het Hoogwaterbeschermingsprogramma in Utrecht, een samenwerking van de waterschappen en Rijkswaterstaat voor de versterking van de Nederlandse dijken. Hier kan hij zijn verstand en zijn idealen kwijt. De strijd tegen water is niet alleen te verhelpen met sluizen en dijken, meent hij. We nemen in Nederland onze veiligheid als veel te vanzelfsprekend aan en zijn onze angst voor het water verloren.

Ook zijn talent om met verschillende mensen om te gaan kan hij in deze baan gebruiken. Finn moet diverse partijen bij elkaar brengen; van topmanagers, beleidsmakers, uitvoerders van het beleid en politici tot bewoners. Mensen met elkaar verbinden gaat hem natuurlijk af omdat hij de verschillen niet zo groot vindt. Hij is nieuwsgierig naar iedereen en laat dat zien door onbevangen vragen te stellen.

Geen grote prater

En dan is er Chalat, sinds tien maanden zijn vriendin. Hij heeft de aankomende radiologe, die zes jaar ouder is dan hij, ontmoet tijdens muziekfestival Down the Rabbit Hole in Beuningen via een gezamenlijke vriendengroep. Ze zijn verschillend en ook hetzelfde. Waar zij extravert is en open over haar gevoelens, is hij introvert en bedachtzaam, maar beiden zijn zorgzaam van aard.

Finn straalt van oor tot oor sinds de ontmoeting. Al is hij geen grote prater, Chalat vraagt hem vaak om een verhaaltje. Dan vertelt hij over zijn kindertijd aan de rand van de Brabantse Peel. Over zijn vader en moeder die beiden in de hulpverlening werken of over zijn anderhalf jaar jongere zus Sill die zo graag reist. Hij vertelt over de vakanties met het ­gezin naar hun vaste camping in de Franse ­Ardèche. Daar zijn ze alle vier zo in hun element dat zijn ouders besluiten om in de uitgestrekte tuin achter het huis in Boekel een klein Ardèche-landschap aan te leggen met een paddenpoel, wilde natuur en een ministrandje waar Finn en Sill mogen kamperen en vuurtje stoken.

Wanneer Finn Chalat voor het eerst mee naar zijn ouders neemt, zijn die verbaasd dat ze zoveel weet over zijn achtergrond. Zij kennen Finn niet als erg mededeelzaam. Zijn moeder probeert hem weleens te peilen met haar blik. Wat gaat er om in ‘ons Finn’? Is hij gelukkig? Waar is hij mee bezig? Ze is niet ­iemand die dat probeert uit hem te trekken, zijn vader stelt meer vragen, maar het is nog een hele kunst om erachter te komen wat er speelt.

Beeld Privébezit

Ze zien Finn opgroeien als een snel ­tevreden jongetje. Een kind dat boeken verslindt, maar zelf niet veel woorden nodig heeft. De keren dat zijn ouders hem zien huilen zijn op één hand te tellen. Een van die momenten is als hij terugkomt van de eerste keer handbal. Hij is zeven jaar en heeft van de ­andere jongens klappen gehad. Het is winter en in een kort sportbroekje loopt hij voor het einde van de les het hele stuk van de sporthal naar huis. Zijn vader en moeder begrijpen niet waarom hij is gepest, maar concluderen dat het waarschijnlijk is omdat hun zoon op een andere school zit. Finn gaat naar de ervaringsgerichte basisschool in het dorp, vernieuwend onderwijs waarbij de kinderen een grote ­invloed hebben op wat ze willen leren.

Finn heeft er veel vriendjes. Een van hen is Jeroen. Samen spelen ze voor schooltijd James Bond waardoor ze de tijd vergeten. Eenmaal te laat op school vertelt Finn de juf dat er een olifant op de weg lag en dat het eigenlijk knap is dat ze er nu al zijn. Zijn zusje wil altijd meespelen met hem en zijn vriendjes. Hij laat haar vaak meedoen op de Playstation. De controller die ze krijgt, is niet altijd aangesloten, maar de jongens overtuigen haar dat ze meedoet.

Finn is stil over zijn verdiensten. Zijn ­ouders zijn stomverbaasd wanneer bij de eindmusical in groep 8 blijkt dat hun zoon de hoofdrol speelt. Zijn bescheidenheid leidt er soms toe dat anderen hem onderschatten. Zo wordt op de basisschool voorspeld dat hij met moeite de havo zal kunnen halen, maar eenmaal op de havo stroomt hij in het tweede jaar moeiteloos door naar het VWO. Net als op de lagere school heeft hij veel vrienden, allemaal uit verschillende groepen en dorpen. Gaan die vele contacten niet ten koste van de diepgang, vragen zijn ouders zich weleens af. Maar Finn heeft plek voor iedereen.

Finn, zestien jaar oud.Beeld Privébezit

Als denker en dromer overweegt Finn om filosofie te studeren, maar hij besluit toch tot het meer praktische politicologie in Nijmegen. Hij maakt veel nieuwe vrienden in het studentencorps en dispuut. Thuis in Boekel vertrouwt hij zijn moeder toe dat de ontgroening hem best wat goeds heeft gebracht. “Ik doe dingen die ik anders nooit had gedaan.”

Een goed jaar

De keurige overhemden die de 1 meter 95 lange Finn draagt, krijgen vaak iets nonchalants doordat ze uit zijn broek hangen of omdat hij er een afgeknipte spijkerbroek onder draagt. Maar hij kan ook erg genieten van het dragen van peperdure chique schoenen en een pak. In het studentenleven lijkt hij minder bescheiden dan hij eerder altijd was. Hij zingt liedjes voor nieuwe studenten, zichzelf begeleidend op de gitaar en schrijft verhalen en ­gedichten voor het studentenblad. Hij houdt van feestvieren met vrienden en dat wordt soms laat. Finn is altijd als eerste op en maakt ontbijtjes met ei en tomaat, iets dat hij vroeger zelf van zijn vader kreeg.

Hoogleraren typeren hem als iemand met schalkse humor en oog voor anderen. Zijn collega’s bij het Hoogwaterbeschermingsprogramma denken ook zo over de bescheiden jongen met de pretlichtjes in zijn ogen.

Met een biertje in de Utrechtse avondzon.Beeld Privébezit

Finn bewondert zijn zus die met een paar euro op zak in haar eentje door Afrika reist, maar is ook bezorgd. Wanneer hij zijn ouders spreekt, vraagt hij altijd of ze al iets gehoord hebben van ‘ons Sill’. Met haar geleende rugzak, die op zijn rug klein lijkt, gaat hij naar Vietnam. Bij terugkomst na ruim een maand op Schiphol heeft hij een lange baard, een boek in zijn hand en verhalen over hoe het land nog altijd wordt beïnvloed door de oorlog. Toch vindt hij samen reizen het allerleukst, zoals de studietrip naar Rusland en de kitesurfvakantie in het Spaanse Tarifa met zijn boezemvriend Rolf.

Het geeft Finn een ultiem gevoel van vrijheid om op zijn board achter de kite over de zee te scheren. Pas heeft hij via Marktplaats zijn eigen kitesurfuitrusting gekocht. Met Rolf en een andere vriend Peter, heeft hij een afspraak gemaakt om op zondag bij Kamperland in Zeeland te gaan kitesurfen. Er is goede wind voorspeld, pas ’s avonds zou die erg gaan toenemen. Onderweg voorspellen Rolf en Finn dat hun 28ste voor beiden een goed jaar gaat worden. Aangekomen op het strand staat het water hoog en is het dichter bij de strandhuisjes dan normaal.

Rolf is op zee. Finn en Peter staan naast elkaar op het strand. Finn staat er ontspannen bij, zijn hand zorgvuldig gesloten om de bar waarmee hij de kite moet besturen, klaar om het water op te gaan. Een plotse windstoot tilt hem op en neemt hem mee naar de huisjes.

Hoe krachtig een natuurverschijnsel kan zijn, ervoeren ook de vijf surfers die de volgende dag zouden verdrinken door een dikke laag schuim in de zee bij Scheveningen.

Finn had veel waarop hij zich verheugde. Zoals de geboorte van het kind van zijn schoolvriend Jeroen. Twee weken na zijn overlijden krijgt deze een zoon. Ze noemen hem Finn.

Finn Roelofs werd geboren op 16 december 1991 in Boekel en overleed op 10 mei 2020 in Kamperland.

Lees ook: 

Ervaren surfers, en toch dodelijk overvallen in de branding bij Scheveningen

Op het Scheveningse strand is de verslagenheid groot, een dag nadat vijf surfers overleden bij het Noordelijke Havenhoofd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden