null Beeld

ColumnRosita Steenbeek

Een zomer die net iets anders verliep

Deze zomer zou ik me in Rome wijden aan de afronding van een roman die daar speelt, maar mijn moeder belandde in het ziekenhuis. Ook al ging het gelukkig snel bergopwaarts, toch wilde ik in haar buurt blijven. Na drie weken verhuisde ze naar een revalidatiecentrum in Hilversum en ging ik even naar Rome om de automatische besproeiing aan te zetten aangezien hittegolf Lucifero de stad bezocht, maar vooral om met mijn broer en Siciliaanse schoonzus te vieren dat ze vijfentwintig jaar geleden trouwden in het kerkje waar ik tegenaan woon. Het huwelijk werd destijds ingezegend door een broer van mijn vader in zwarte toga en door mijn huisbaas, een Vlaamse monseigneur in het goud. Eén zus was met vakantie, wegens de pandemie in een boshut waar alleen af en toe een wild zwijn langskwam, de andere zus zou extra vaak mijn moeder bezoeken. Helaas bracht haar zoon van zijn eindexamenfeest op Mallorca de deltavariant mee die hij zijn moeder ondanks haar dubbele vaccinatie doorgaf.

In Rome had ik de prosecco koud gezet, het restaurant besproken en mijn terras ontdaan van verschroeide planten, toen ik hoorde dat bruidegom, bruid, zoon en dochter waren opgesloten.

Vanwege de snel stijgende besmettingen en vrees dat Nederlanders zouden worden geweerd bij de grens, waren ze dubbel gevaccineerd in de auto gesprongen. Eenmaal veilig over de Italiaanse grens bleek zoon Pieter niettemin positief. Nadat zijn ouders dat hadden gemeld in het hotel voerden ambulances hen af naar een plek waar ze in vier verschillende kamers werden gestopt. Zoonlief had intussen de rest van het gezin besmet. Ze moesten blijven totdat er een negatieve PCR-test kon worden overlegd.

Het hotel was meegenomen door de rivier

Mijn broer had na berichten over helse hoosbuien een mail gestuurd naar het hotel in Bad Neuenahr-Ahrweiler waar ze de vorige nacht hadden geslapen. Het ging goed met de eigenaars maar het hotel was meegenomen door de rivier. Bij de schoonfamilie op Sicilië bereikte het kwik inmiddels 49 graden.

Tijdens mijn kortstondige verblijf in Rome keek ik uit op de Dolomieten bij het facetimen met mijn opgesloten familieleden, en op een Hilversums bos via het revalidatiecentrum waar mijn moeder had verteld dat haar zoon in de gevangenis zat.

“Italianen zijn knettergek”, gromde neef Pieter die in de loop der weken steeds kwaaier werd. ‘Een PCR-test kan maanden positief blijven terwijl je na tien dagen niet meer besmettelijk bent.’

Ontsnappen werd afgeraden door de in astronautenpak gehulde arts en psychologe die elke dag kwamen kijken.

“De carabinieri brengen je gewoon weer terug, je riskeert een boete van 3000 euro en nadat je hier bent vrijgelaten nog een extra celstraf want je bent een gevaar voor de samenleving.” Eerder deed een groep Poolse appelplukkers een ontsnappingspoging.

We hopen op een reünie bij mijn moeder rond de tafel voor het uitwisselen van vakantieverhalen.

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome. Meer van haar columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden