Architectuur Gietvloer

Een gietvloer met een bijzonder patroon? Dat werd een heel avontuur

Ontwerp vloer: Sander Soewargana Beeld Sybilla Claus

Trouw-redacteur Sybilla Claus wil een gietvloer. Geen saaie, maar een met een bijzonder patroon. Dat wordt een heel avontuur.

Het begint met wat druppels aan het plafond in januari. Een lekkage. In een mum van tijd is mijn huis leeggehaald, mijn houten vloer verwijderd en kan de watermassa langzaam weer uit het beton eronder dampen. Chaos, maar ik weet dan gelukkig nog niet dat het nog veel droogmachines, meer technische mannen en maanden zal duren voor ik een nieuwe vloer heb.

Wie een nieuw huis koopt, kan eindeloos nadenken over keuken, bad en vloer. Maar na een lekkage die overal is doorgedrongen, moet je acuut kiezen. Weer hout? Marmoleum? Een gietvloer? Ik wil iets bijzonders doen met mijn woonkamer. Iets wat ik nog niet heb gehad. Wat valt er te verzinnen, wat is er op de markt? Mijn huis is verder vrij leeg, dus het mag best een blikvanger zijn.

Ik begin met een bezoek aan het Forbo-showhuis in Assendelft. Kunstenaars ontwerpen voor Forbo-patronen voor marmoleum. Ik vind ze saai. Gietvloeren dan maar. Een kennis surft naar DRT, een Brabants gietvloerbedrijf dat eigen ontwerpen voor thuis aanbiedt. Het kan dus wél. Wat voor illustratie zou ik willen? Ik ben dol op plattegronden, van steden en van complexe metronetwerken in wereldsteden. Maar vooral hou ik van mijn woonplaats Amsterdam. In kaartenboeken ga ik op zoek naar afbeeldingen van de grachtengordel. Unesco Werelderfgoed in je eigen huis! Maar met welke techniek?

Ontwerp vloer: Sander Soewargana Beeld sybilla claus

Ik bezoek de bekroonde apotheek in de Amsterdamse Lairessestraat waar DRT in 2002 een techniek ontwierp om een foto van een bladerdak op een gietvloer te plaatsen. De apotheek is groen aangelicht. Het geheel vormt een bijzonder pillenbos, maar deze vloer van epoxy, harde kunsthars, vind ik te hard. Mooi voor een badkamervloer, waar ze in het buitenland stranden, haaien en dolfijnen levensecht in 3D in verwerken. Een zachtere gietvloer van polyurethaan lijkt me prettiger omdat ik graag op blote voeten loop.

Maar hoe gaat een foto van een plattegrond op een gietvloer eruitzien? De print wordt er met stickervellen opgelijmd, en daarna transparant afgelakt. Waar zijn die stickerprints van gietvloerbedrijf DRT te bezichtigen? Dat blijkt niet makkelijk. In het kantoor van de Rabobank waar dit gedaan is, is publiek niet welkom. Op de vloer van de afdeling kinderoncologie in het AMC zijn plaatjes aangebracht. Op een zaterdag staan mijn vriendin en ik zelfs bij het AMC aan de receptie, maar bij nader inzien staat het me tegen om daar kinderen te storen. 

We rijden door naar de DRT-showroom in Den Bosch. Daar bedekt een sticker een complete ruimte. “Nederlandse klanten zijn vaak behoudend”, verklaart directeur Andriette Dobbelsteen het gebrek aan voorbeelden. “Er zijn er maar weinigen die durven te experimenteren.”

Hoe groter, hoe duurder

Op verzoek krijg ik een dun stickervel thuisgestuurd. De foto is van een colablikje en komt er zo mooi uit, dat ik even overweeg de zwarte gietvloer met felrode blikjes te laten beplakken. Intussen is het doorwerken aan mijn eigen ontwerp. Iedereen komt zijn mening geven, een bevriende cartograaf gaat ermee aan de slag. Want je kunt niet 1 op 1 een kaart van internet uitprinten en op de vloer plakken. Hoe roteren we de plattegrond in de kamer, waar een idiote pilaar in het midden staat?

Ontwerp vloer: Sander Soewargana Beeld sybilla claus

De cartograaf stopt vele uren in het verfijnen van stratenpatroon, huizenblokken en parkjes. Natuurlijk moet mijn eigen buurt, Westerpark, ook op de vloer komen. Een rode stip geeft aan waar ik woon. Dan komt de vraag: hoe groot maken we de plattegrond? Hoe groter, hoe duurder, dus dat is ook een argument. Voor de prijs van deze experimentele vloer kan ik een autootje kopen.

Na eindeloos overleg stuurt de cartograaf het bestand naar het printbedrijf. De vloerlegdata zijn geprikt. Ik moet een week uit logeren, maar ga natuurlijk langs om te kijken hoe de printman op dag vier op de kersverse gietvloer met zijn stickers tovert. Ik maak foto’s en filmpjes van hoe hij enorme vellen van anderhalve meter breed uitrolt en vastlijmt. De dag daarna trekt hij de transparante laag eraf. De plattegrond blijft zitten, als een nep-tatoeage-plaatje.

Terug bij af

Dan zie ik het drama pas: de binnenstad is een meter te ver naar rechts geplaatst en bovendien een kwart slag geroteerd. De Brabantse techneut is heel praktisch vanuit een hoek begonnen, zonder te zien dat het beoogde beeld verloren gaat. Na langdurig overleg besluit DRT het hele proces opnieuw te doen.

Dat geeft mij de kans het ontwerp te heroverwegen. Want het is een kunst om vanaf een A3-print te bedenken hoe dat er in het echt met vijf bij vijf meter uit zal zien. De afdruk in de kamer blijkt overweldigend. Ik begin een nieuwe ronde met de cartograaf over verkleinen, naar 90, 80 of 60 procent? Ik kies uiteindelijk 80 procent, zodat je van alle kanten de plattegrond duidelijk in de kamer ziet.

Ontwerp vloer: Sander Soewargana Beeld sybilla claus

Weer wat weken later gaat het op een nieuwe gietvloer wel goed. We leren dat met zo veel partijen (verkoop, techniek, printer, cartograaf, klant) communicatie belangrijk is. Ik dacht er niet aan het opbrengen te controleren, maar iemand had dat wel moeten doen. “Superleuk dat jij dit ontwerp aandurfde. Dan willen wij het goed doen, ook al moet het opnieuw”, zegt vloerenbaas Dobbelsteen.

Als eindelijk meubels en boeken zijn teruggeplaatst en afgestoft, kan het grote wennen beginnen. Ik vind de vloer bloedmooi. En vrienden uit de stad zoeken meteen of hun huis er ook op staat. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden