null Beeld Loek Buter
Beeld Loek Buter

ColumnMerijn de Boer

Een dag die begon met de ideale ochtend

Merijn de Boer

Het was een tweeledige dag. Hij begon al om half vier, toen onze zoon wakker werd. Ik bleef in de stoel naast zijn bed zitten, in de hoop dat hij opnieuw zou inslapen. Dat lukte. Maar toen ikzelf weer in bed lag, kon ik natuurlijk niet meer slapen.

Het gaf niet. Ik voelde me eigenlijk wel uitgerust. Toen een paar uur later allebei de kinderen naar school waren gebracht, ging ik achter mijn bureau zitten om te schrijven. Het raam stond open. In de tuin floten allerlei vogels en de zon scheen naar binnen. Het voelde als een nagenoeg perfecte ochtend. Het schrijven ging goed. Na twee uur geconcentreerd werken voelde ik me buitengewoon tevreden en voldaan.

Ik besloot op zoek te gaan naar een fietsenmaker. De dag daarvoor was ik er niet in geslaagd om er een te vinden. Het was een nogal stroperige wandeling geworden, vooral omdat ik behalve een kapotte fiets ook twee kinderen bij me had. Maar nu was ik alleen, het was fijn weer en ik had geen enkele haast.

Een donkere garage in een doodlopende straat

Ik slenterde naar Le Kram, want ik had begrepen dat daar fietsenmakers waren. Na vier winkeliers gevraagd te hebben naar ‘une cycliste’ (dat is blijkbaar het woord dat ze er in Tunesië voor gebruiken), kwam ik uit bij een donkere garage in een doodlopende straat waar twee mannen, besmeurd met smeerolie, brommers en fietsen onder handen namen.

Al een paar minuten later zat ik weer op het zadel, slechts drie dinar armer. Ik zette koers naar zee. Nu nog even zwemmen en dan was het helemaal een ideale ochtend.

Het water was eigenlijk te koud om ervan te genieten. Ik besefte dat ik vooral in de zee was gesprongen om mijn goede humeur te vieren.

De ommekeer kwam toen ik thuis mijn computer opende. Anton Valens was overleden. In 2016 had ik hem een keer geïnterviewd. En nog dit voorjaar hadden we enkele e-mails uitgewisseld. Het was al een tijd bekend dat hij ziek was.

Wat was Anton Valens een bijzondere schrijver

Ik liep naar de boekenkast en pakte de drie boeken die ik van hem had gelezen: Het boek Ont, Het compostcirculatieplan en Vis. Drie boeken waar ik ongelooflijk van had genoten. Tijdens het lezen had ik vaak hardop gelachen. Wat was hij een bijzondere, eigenzinnige schrijver. En wat was het toch jammer dat er nu niet meer, zoals vroeger, om de paar jaar een nieuw boek van hem zal uitkomen.

In mei publiceerde Valens nog een meesterlijk laatste verhaal in Hollands Maandblad. Ik herlas het en ging daarna nog even naar buiten.

De zon scheen nog steeds en de vogels floten nog steeds. Ik wandelde door de buurt en constateerde hoe ver weg het gevoel van de ochtend was.

Merijn de Boer is schrijver, huisman en expat. Zijn vrouw is diplomaat. De Boers laatste roman De Saamhorigheidsgroep stond op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021. Lees zijn columns hier.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden