ColumnRosita Steenbeek

De verzorger van de oude chimpansee Bingo groet hem nog altijd

Toen ik een paar jaar geleden in Amsterdam langs het Sarphatihuis liep, een verpleeghuis ­vlakbij Artis, zat Frans Pointl daar voor de deur, de auteur van onder meer De kip die over de soep vloog.

We maakten een praatje. Hij verveelde zich te pletter, zei hij.

Kun je niet af en toe een wandeling ­maken door de dierentuin, opperde ik.

“Ik hou niet van dieren in hokken. Als er nou mensen in zaten.”

Ik dacht aan onze ontmoeting na het bericht, begin november, dat er chimpansees waren ontsnapt uit Dierenpark Amersfoort.

“Misschien krijg je straks wel bijzonder bezoek”, zei ik via Skype tegen mijn moeder die er vlakbij woont. Ze vond het een leuke gedachte. Even later vernamen we het droeve nieuws dat de twee chimpansees waren doodgeschoten.

Het is aanleiding om nu eindelijk eens de dierentuin van Rome te bezoeken, in Villa Borghese. Vaak was ik langs de monumentale poort gekomen met de gebeeldhouwde leeuwen, nu ga ik er voor het eerst doorheen.

Veelsoortige palmen rijzen op, varens buigen over de paden van het heuvelachtige terrein.

Museum van de misdaad tegen de natuur

Het eerste bouwwerk ligt verscholen in het groen. ‘Museum van de misdaad tegen de natuur’, staat erop. Binnen trekken de wandaden voorbij met voorbeelden en ­achtergronden, het vergiftigen van land en water, het aansteken van bossen, stroperij – zelfs roodborstjes en dolfijnen staan in Italië op het menu –, handel in zeldzame planten en dieren, levend of verwerkt in medicijnen en snuisterijen. Er gaan miljarden in om.

Ik haast me naar de leeuwen. In april, tijdens de lockdown, ging burgemeester ­Virginia Raggi op kraamvisite en bracht het heuglijke nieuws dat er twee Aziatische leeuwinnetjes waren geboren waardoor de wereld nu 502 exemplaren telt.

Ter hoogte van het pad is een enorme ruit waarachter het leeuwendomein zich uitstrekt, met hoge rotspartijen en bomen. Aasha en Naisha ravotten met hun moeder. Vader is er minder voor in.

Een in het groen geklede man wandelt langs. Ik vraag of hij hier werkt.

Ja, al vijfentwintig jaar.

Hij is bioloog en zorgt voor de vogels en de reptielen.

Ik vertel hem over de chimpansees. Hij had het al gehoord zegt hij met een sombere blik. “Regelmatig heb ik nachtmerries over een dier dat ontsnapt.”

“Maar was het nodig ze te doden?’

“Chimpansees kunnen heel gevaarlijk zijn, vooral als er paniek ontstaat. Ze zijn uitzonderlijk sterk en heel intelligent. Ze zien alles, bijvoorbeeld waar je sleutels zijn. Ik heb ook vier jaar voor de chimpansees ­gezorgd. Ze kennen je. De oude Bingo, ik ben al lang zijn verzorger niet meer, maar ik groet hem altijd. Wanneer ik dat niet doe neemt hij het me kwalijk.”

“Waarom ben je gestopt?”

“Ik vond het steeds moeilijker afscheid te nemen, zijn kop achter de tralies te zien terwijl ik de wereld in mocht.”

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome. Meer van haar columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden