Moderne manieren Beatrijs Ritsema

De stiefmoeder van mijn zoon verdringt mij als echte moeder

Etiquette-specialist Beatrijs Ritsema beantwoordt elke week prangende vragen over hoe het hoort - of juist niet.

Beste Beatrijs,

Al vanaf onze scheiding, 25 jaar geleden, heeft mijn zoon (28) een stiefmoeder, met wie mijn ex later nog twee kinderen kreeg. Op wat strubbelingen in het begin na, is de constellatie al die tijd wonderbaarlijk goed gegaan. Tot mijn ex enkele jaren terug overleed. Sindsdien is het meerdere keren voorgekomen dat de stiefmoeder als eerste naar voren liep om mijn zoon te feliciteren met een verjaardag, diploma of met de scriptieprijs die hij ontving, zodat ik op mijn beurt moest wachten. Onlangs zat ze tijdens een etentje toevallig naast een man die mij goed kent. Nietsvermoedend sprak ze over haar drie kinderen en over hoe goed die het wel niet doen. Toen de man zei dat de oudste toch niet van haar was, beaamde ze dat. Maar, zei ze erbij, ik ken hem al zo lang dat ik hem beschouw als mijn eigen zoon. Misschien ben ik hypergevoelig, maar als moeder van mijn zoon stoor ik me aan zulk gedrag. Kan ik er iets van zeggen of moet ik er mijn schouders over ophalen?

Stiefmoeder dringt zich op

Beste Stiefmoeder dringt zich op,

Dit gedrag is om uit je vel te springen! Het is natuurlijk prachtig dat uw zoon en zijn stiefmoeder zo’n goede relatie hebben, maar de stiefmoeder moet wel haar plaats kennen en die komt na de uwe. Hier kan geen misverstand over bestaan: u bent de moeder van uw zoon en uit de aard van die relatie bent u belangrijker voor hem dan de stiefmoeder, hoe goed die twee het ook met elkaar kunnen vinden. Het heeft ook iets aanmatigends van die vrouw om haar stiefzoon te beschouwen als haar eigen kind. Dat kind hééft al een moeder, er is dus geen vacature, laat staan een reden om aan uw stoelpoten te zagen.

Anderzijds laat dit grensgeschil zien hoe precair de verhoudingen zijn tussen stief- en eigen familie en hoe snel iemand op verboden terrein terecht kan komen. U zou dit gedrag van de stiefmoeder de kop willen indrukken, maar het is niet handig om haar hierop aan te spreken. Niet alleen zou u zichzelf daarmee in een behoeftige rol plaatsen, vervelender nog is dat zij gewond kan ontkennen dat het haar bedoeling was om u voor de voeten te lopen. Een ontkenning die trouwens best oprecht kan zijn. Misschien wordt haar gewoonte om als eerste op uw zoon af te stormen alleen maar ingegeven door een overmaat aan enthousiasme zonder dat zij zich afvraagt wie er eigenlijk voorrang heeft. U figureert helemaal niet in haar denkwereld. Een fout van omissie is minder erg dan doelbewust iemand de pas afsnijden, maar nog steeds een fout. Die vrouw vindt zichzelf kennelijk heel erg belangrijk.

Dit soort subtiliteiten leent zich slecht voor een goed gesprek. Zelfs niet met uw zoon, want die zal al wel genoeg spitsroeden te lopen hebben. U kunt het beter laten zitten. Lucht uw hart bij uw intimi en lach iemand die zich lichtelijk belachelijk gedraagt lekker uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden