null Beeld

ColumnPeter Henk Steenhuis

De krapte op de arbeidsmarkt is heerlijk voor gepensioneerden

Peter Henk Steenhuis

Hoe weten we wat we willen? En hoe worden we daar zo goed in dat we van ‘succes’ kunnen spreken? Die vragen bespreekt filosofieredacteur Peter Henk Steenhuis in zijn column. In deze aflevering: gepensioneerden gaan weer aan het werk.

Wat moet het heerlijk zijn om nu met pensioen te gaan. Stel je bent buschauffeur. De laatste jaren waren zwaar, jonkies maakten zich technische vernieuwingen makkelijker eigen, draaiden overuren zonder dat hun lichaam protesteerde en haalden hun schouders op als ze nauwelijks complimenten kregen van hun manager. Maar het ergste was de schaamte.

Even de bus langs de kant zetten

Daar hebben jullie het de laatste tijd vaak over, de chauffeurs die net met pensioen zijn gegaan. Vorige week nog, toen jullie samen een biertje dronken. ‘Toen ik jong was,’ zei jij, ‘hoefde ik nooit naar de wc. Dat is nu wel anders. Eén biertje en ik moet plassen.’

Je collega: ‘We reden de laatste jaren soms weleens 3,5 tot 4 uur aan één stuk. Ik heb het nog nooit letterlijk in mijn broek gedaan, maar ik heb wel met mijn billen bij elkaar gezeten. Dan moet je maar weer hopen dat je het redt zonder jezelf te bevuilen.’

Even de bus langs de kant zetten, was geen optie. ‘De mensen in de bus moeten hun aansluiting kunnen halen.’

Daarom voerden jullie een paar jaar geleden actie. ‘Moet je kijken, hoe oud de gemiddelde chauffeur is. Niet zo gek toch, om de twee uur even een minuut of acht de tijd hebben voor een korte pauze.”

Eigenlijk misten jullie de bus nu al

Jij vertelde dat je de laatste jaren lege flesjes meenam om dan een rustig plekje op te zoeken om even je blaas te legen. ‘Dat is voor mannen nog wel te doen, maar voor vrouwen is dat natuurlijk nog lastiger.’

Gelach. Maar eigenlijk misten jullie de bus nu al. ‘In Spanje is het me te heet, ik ben liever hier.’ ‘Maar twee keer in de week oppassen op m’n kleinzoon vind ik meer dan genoeg.’

Het gesprek kwam op de manager, die jullie allemaal afgelopen weken belde. Of er interesse was weer op de bus te stappen. Jij voelt er wel voor, je wil eigenlijk nog wel van nut zijn. Dat voelt toch wel lekker.’

Respect is verreweg het belangrijkste

In Japan en IJsland gebeurt het allang, dat ouderen opnieuw aan de slag gaan, op hun voorwaarden. En dat is begrijpelijk: zeven op de tien werkenden willen zich na de pensionering nuttig blijven voelen en de helft wil een zinvolle bijdrage leveren aan de samenleving. Ook de anderen hebben eigenlijk wel zin zo af en toe weer op de bus te stappen. ‘Maar dan wil ik wel met respect behandeld worden.’ Dat willen de anderen ook, respect is verreweg het belangrijkste in werk.

‘Nou,’ zeg jij, ‘ik vermoed dat ze het rooster vrij snel hebben aangepast.’

Werk moet weer mensvriendelijker worden, daarvoor pleit de Wetenschappelijke Raad (WRR) voor het Regeringsbeleid al jaren. De krapte op de arbeidsmarkt is een zegen, want eindelijk kan deze wens nu werkelijkheid worden.

Peter Henk Steenhuis is filosofieredacteur bij Trouw. Hij schrijft wekelijks een column over succes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden