Rosita Steenbeek Beeld Marc Brester
Rosita SteenbeekBeeld Marc Brester

ColumnRosita Steenbeek

De Kerst van Ishmael: Ik loop veel en ik kan op Netflix van een vriend

Voordat ik Kerst ga vieren wil ik Ishmael alvast feliciteren met zijn verjaardag op 25 december. Ik heb hem uitgenodigd om te lunchen in een restaurant van zijn keus en zal hem daarna trakteren op boodschappen bij zijn supermarkt. Al eerder schreef ik over Ishmael, die ik leerde kennen op Sicilië in een opvanghuis voor alleenreizende minderjarige asielzoekers.

Zijn ouders, broer en nichtjes zijn vermoord tijdens de burgeroorlog in Sierra Leone. Hij werkte als slaaf in Libië, was overgestoken met een boot die omsloeg, waarbij hij mensen voor zijn ogen had zien verdrinken.

“Hoe heb je dit allemaal kunnen doorstaan?”, vroeg ik hem destijds.

“God.”

“Ben je christen?”

“Moslim.”

“Je zei God, niet Allah.”

“Dat is dezelfde”, reageerde hij laconiek.

Dagelijks zat ik aan tafel met Ishmael en andere­­ jongens uit verschillende Afrikaanse landen. Salà uit Somalië vertelde opgewekt: “Onze christenvrienden hebben meegedaan met de ramadan en wij doen mee met Kerstmis en Pasen.”

Ishmael, in het zwart, met lichtblauw mondkapje, is inmiddels duidelijk magerder geworden.

We wandelen naar een Afghaans restaurant, niet ver van Stazione Termini waar we buiten, met onze jassen aan, linzensoep eten en curry met warme thee.

Het is te zien dat hij zorgen heeft.

Met plezier werkte hij in de keuken van een chic restaurant op het dak van modehuis Fendi. Hij had dan wel geen vast contract, maar misschien kwam dat later. Door het uitblijven van gasten was het werk gestopt en hij kan niet op zoek naar iets anders omdat hij wacht op de verlenging van zijn verblijfsvergunning.

“Maar hoe overleef je dan?”

“De Caritas geeft eens in de twee weken een zak met eten.”

En hij heeft een pasje waarmee hij de hoogstnoodzakelijke dingen kan aanschaffen. Soms laat hij dat door een ander gebruiken in ruil voor contant geld, waarmee hij zijn deel van de huur betaalt. Zijn drie huisgenoten komen ook uit Sierra Leone, maar veel hebben ze niet met elkaar.

Door desolate straten waar kerstverlichting de boel probeert op te vrolijken, wandelen we naar de plek waar hij vaker inkopen doet.

“Hoe besteed je je dagen?”

“Ik loop veel en ik kan op Netflix van een vriend.”

“En boeken?”

Hij lacht.

“Ik heb alleen de Bijbel.”

Hij was in contact gekomen met mensen van Don Bosco, een christelijke organisatie gericht op steun aan jongeren, en sindsdien gaat hij elke woensdagmiddag naar een bijeenkomst.

We zijn aangekomen bij een kleine Bengaalse supermarkt. Ik zeg hem te nemen wat hij wil, dat dit mijn verjaarscadeautje is.

Behalve levensmiddelen kiest hij een tandenborstel en shampoo. Pasta, rijst en koekjes krijgt hij van de Caritas.

Ten slotte drinken we een glas rode wijn in een leeg Chinees restaurant.

“Heb je plannen voor je verjaardag?”

“Ik denk dat ik naar de kerstviering ga van Don Bosco. Daar zijn in elk geval aardige mensen.”

Rosita Steenbeek is schrijfster en woont deels in Rome. Meer van haar columns leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden