null Beeld

ColumnEmine Uğur

De eau de cologne viel niet goed bij buurvrouw Wil

Emine Ugur

Ik was een jaar of zeven en het was bijna Suikerfeest. Dagen eerder had ik al een spoedcursus gekregen in het welkom heten van de gasten die langs zouden komen. Ik had de taak om de eau de cologne en de bonbons te verzorgen en nam mijn verantwoordelijkheid heel serieus.

Eau de cologne heeft een belangrijke plek in de Turkse cultuur. Het wordt gebruikt om de handen op te frissen van gasten of er wordt een beetje op het hoofd of het gezicht gedruppeld wanneer iemand flauwvalt of naar wordt. Als er gasten komen krijgen ze dus eerst wat eau de cologne op hun handen en daarna een bonbon of Turks fruit om een ‘zoet’ begin te geven aan het bezoek.

Een spoedcursus lichaamstaal

Mijn moeder had me nog extra instructies gegeven om vooral niet gierig te zijn: ik moest de fles boven de handen van de gasten blijven druppelen tot de handen werden teruggetrokken of er een knik met het hoofd volgde waaruit ik kon opmaken dat het genoeg was. Een spoedcursus lichaamstaal dus.

De grote dag brak aan. Al onze kennissen en vrienden kwamen langs en gingen na een kort bezoek weer weg naar anderen. De ene familie kwam binnen terwijl de andere familie net wegging. Sommigen groetten elkaar voor de derde keer die dag, omdat ze elkaar al bij andere kennissen waren tegengekomen.

Tegen het einde van de middag kwamen onze nieuwe buren buurman Wim en buurvrouw Wil aan de deur, omdat ze nieuwsgierig waren geworden naar al die opgedofte mensen die bij ons naar binnen en naar buiten liepen. Mijn moeder trok ze gelijk mee naar binnen zodat ze baklava konden eten. Ze namen plaats en ik rende met mijn fles eau de cologne en schaaltje bonbons naar hen toe. Buurvrouw Wil wist niet goed wat ze moest doen, waarop mijn vader haar toonde hoe ze met beide handen een soort kommetje moest maken. Ik begon de fles te schudden om eau de cologne in haar handen te druppelen en keek haar aan, wachtend op het signaal dat ze het voldoende vond.

Ik keek haar aan.
Zij keek mij aan.
Ik keek haar aan.
Zij keek mij aan.
Ik keek haar aan.
Zij keek mij aan.

Rood aangelopen en naar adem happend

De eau de cologne begon ondertussen tussen haar vingers door te sijpelen en uit angst dat ik op mijn donder zou krijgen omdat ik op het tapijt had gemorst, trok ik de fles uiteindelijk terug, waarna buurvrouw Wil met een voor ons allemaal onverwachte beweging alles in één teug in haar mond goot, om vervolgens helemaal rood aangelopen en naar adem happend van de stoel op haar knieën te vallen.

Achteraf bleek dat ze dacht dat er in de Turkse cultuur geen glazen worden gebruikt en wij haar op een soort likeur hadden getrakteerd die ze met haar handen moest drinken.

Terwijl buurvrouw Wil tot haar bloedvaten bedwelmd met eau de cologne en rode vlekken in haar nek op de grond lag, en iedereen eromheen probeerde te helpen, riep mijn moeder wanhopig vanaf de zijlijn: “Giet eau de cologne op haar hoofd, dan komt ze weer bij, giet het op haar hoofd!”

Emine Uğur is sociaal dienst­verlener en een bekend twitteraarster (@overlistener). Om de week schrijft ze een column voor Trouw.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden