Sofie Rozendaal

Ik heb een droom Sofie Rozendaal

‘De combinatie van angst en totale ongeremdheid maakte gevoelens los die ik in het echt niet kende’

Sofie Rozendaal Beeld Jorgen Caris

In deze interviewrubriek vraagt de redactie van Trouw aan bekende én minder bekende mensen waar ze over dromen, overdag of ’s nachts. Vandaag: Sofie Rozendaal.

“Haaien die me aanvallen als ik zwem, mijn moeder die is veranderd in een zombie en vertelt dat haar ingewanden eruit zijn gehaald: mijn terugkerende dromen hebben vaak een duister randje. Maar het heftigst zijn mijn nachtelijke ‘verlammingen’: een slaapstoornis waar ik sinds mijn achttiende geregeld last van heb. Ik denk dat ik wakker word, maar mijn lichaam slaapt nog, waardoor ik me niet kan bewegen. Een soort miscommunicatie tussen lichaam en geest. Omdat ik in de REM-slaap verkeer, krijg ik angstaanjagende hallucinaties. Ik hoor levensechte geluiden, en voel dat er iets zwaars op me drukt dat aan me trekt en me aanrandt.

Ik dacht dat ik de enige was, maar het zogeheten Old Hag syndroom komt vaker voor. Ook in de kunst. Een bekend voorbeeld is het schilderij ‘De nachtmerrie’ van Füssli.

Na verloop van tijd ben ik me eraan gaan overgeven, want het is ook opwindend. De combinatie van angst en totale ongeremdheid maakte gevoelens los die ik in het echt niet kende. Totdat ik een 25 jaar oudere man ontmoette met wie ik een relatie kreeg die dicht bij de ervaring in de droom kwam: een diepe, duistere seksualiteit. In mijn boek ‘De stilte in bed’ beschrijf ik die relatie met OM, zoals ik hem noem, en wat eraan voorafging.

Sofie Rozendaal (1987) is schrijver en journalist. Voor haar eigen YouTube-kanaal maakt ze docu-vlogs en filmpjes. Onlangs verscheen haar boek ‘De Stilte in bed’.

Spannend en intiem

Ik ben een jaar getrouwd geweest met een heel lieve jongen. Algauw ontstond er spanning: het lukte ons niet een normaal seks­leven te krijgen. Hij was heel geremd waardoor ik me steeds meer ging schamen voor mijn seksuele verlangens. De twijfel aan mezelf werd zo groot dat ik na onze scheiding niet meer kon genieten met anderen. Twee jaar later ontmoette ik OM, een dominante man, totaal niet mijn type, maar hij had ook charme. Er was een wederzijdse aantrekkingskracht die ik nog nooit had meegemaakt. Ons intense seksuele contact mondde ten slotte uit in een sm-relatie.

Ondanks de spanning was het een intieme relatie. Hoe heftiger het werd, hoe meer liefde hij me gaf. Dankzij zijn onvoorwaardelijke toewijding voelde ik me veilig. Ik kon mezelf zijn. Wat ons contact ook intiem maakte, was dat er geen verwachtingen waren. Heel bevrijdend vond ik dat. Ik voel me nu weer zoals ik vroeger was: vrij en meer zelfverzekerd.

Na de laatste ontmoeting met OM ben ik gaan schrijven over mijn persoonlijke ervaringen. Ik had toen geen tijd voor een vriend, maar nu mis ik soms die intimiteit en stel ik me open voor een nieuwe liefde. Toch wil ik nooit meer samenwonen, ook niet als ik ooit hertrouw. Ik heb een eigen plek nodig. Ik weet niet of ik in die ene grote liefde geloof. Verbinding vind ik belangrijk, maar die kun je ook ervaren met vrienden, familie, of wanneer je je schaamte en pijn deelt met anderen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden